Inży­nie­ria bez­pie­czeń­stwa wyro­sła z pro­ble­mów zwią­za­nych z koniecz­no­ścią prze­ciw­dzia­ła­nia zagro­że­niu (tj. warun­ko­wej moż­li­wo­ści powsta­nia strat) ogó­łu ludz­ko­ści i całe­go śro­do­wi­ska natu­ral­ne­go jak i dóbr cywi­li­za­cji przez kata­stro­fy obiek­tów tech­nicz­nych ze wszyst­kich obsza­rów tech­ni­ki (ener­ge­ty­ki jądro­wej, prze­my­słu che­micz­ne­go, trans­por­tu, prze­my­słu wydo­byw­cze­go, budow­nic­twa, prze­my­słu zbro­je­nio­we­go itd.), zja­wi­ska natu­ral­ne (trzę­sie­nia zie­mi, hura­ga­ny, lawi­ny, powo­dzie itp.) oraz umyśl­ne destruk­cyj­ne dzia­ła­nie ludzi (dzia­ła­nia ter­ro­ry­stycz­ne i akty sabo­ta­żu).

Celem inży­nie­rii bez­pie­czeń­stwa jest racjo­nal­na mak­sy­ma­li­za­cja ochro­ny ludzi, śro­do­wi­ska natu­ral­ne­go i dóbr cywi­li­za­cji. Cel ten jest urze­czy­wist­nia­ny przez kom­bi­na­cję zadań dwóch zasad­ni­czych dzie­dzin, z któ­rych skła­da się inży­nie­ria bez­pie­czeń­stwa: inży­nie­rii bez­pie­czeń­stwa tech­nicz­ne­go oraz inży­nie­rii bez­pie­czeń­stwa cywil­ne­go. Inży­nie­ria bez­pie­czeń­stwa tech­nicz­ne­go zaj­mu­je się takim zapro­jek­to­wa­niem, zbu­do­wa­niem, eks­plo­ata­cją oraz likwi­da­cją obiek­tów tech­nicz­nych, by zmi­ni­ma­li­zo­wać moż­li­wość i roz­miar ich nega­tyw­ne­go oddzia­ły­wa­nia na oto­cze­nie (ludzi, śro­do­wi­sko natu­ral­ne oraz dobra cywi­li­za­cji).

Inży­nie­ria bez­pie­czeń­stwa cywil­ne­go zaj­mu­je się ogra­ni­cza­niem i usu­wa­niem nega­tyw­nych skut­ków (szkód) wywo­ła­nych bez­po­śred­nio przez zja­wi­ska natu­ral­ne, kata­stro­fy obiek­tów tech­nicz­nych i umyśl­ne destruk­cyj­ne dzia­ła­nie ludzi co sta­no­wi rów­nież obszar dzia­ła­nia inży­nie­rii bez­pie­czeń­stwa publicz­ne­go. Stu­dia na tym kie­run­ku dają absol­wen­to­wi solid­ną pod­bu­do­wę mate­ma­tycz­ną, odpo­wied­ni zakres wie­dzy tech­nicz­nej, pod­sta­wo­wą wie­dzę w zakre­sie zagro­żeń bez­pie­czeń­stwa (natu­ral­nych, cywi­li­za­cyj­nych i ter­ro­ry­stycz­nych) – ich prze­bie­gu i skut­ków, pro­ble­mów bez­pie­czeń­stwa maszyn, kon­struk­cji, urzą­dzeń i insta­la­cji tech­nicz­nych, pro­jek­to­wa­nia ukła­dów bez­pie­czeń­stwa, unor­mo­wań praw­nych doty­czą­cych bez­pie­czeń­stwa cywil­ne­go, sys­te­mów ratow­nic­twa oraz funk­cjo­no­wa­nia bez­pie­czeń­stwa cywil­ne­go kra­ju.

W ramach kształ­ce­nia na kie­run­ku stu­diów I stop­nia „Inży­nie­ria bez­pie­czeń­stwa” ofe­ru­je się moż­li­wość uzy­ska­nia jed­nej z dwóch spe­cja­li­za­cji, dają­cych uni­ka­to­wą wie­dzę i umie­jęt­no­ści w obsza­rze:

  • inży­nie­ria bez­pie­czeń­stwa tech­nicz­ne­go
  • inży­nie­ria bez­pie­czeń­stwa publicz­ne­go
Specjalność: Inżynieria bezpieczeństwa technicznego

Pro­ces kształ­ce­nia na tej spe­cjal­no­ści opie­ra się na solid­nej wie­dzy z zakre­su mate­ma­ty­ki, fizy­ki, che­mii, przed­mio­tów tech­nicz­nych i obej­mu­je tre­ści zwią­za­ne z: pod­sta­wa­mi inży­nie­rii bez­pie­czeń­stwa tech­nicz­ne­go, przy­czy­na­mi i mecha­ni­zma­mi powsta­wa­nia szkód, teo­rią zagro­że­nia tech­nicz­ne­go i bez­pie­czeń­stwa tech­nicz­ne­go, eko­no­mi­ką inży­nie­rii bez­pie­czeń­stwa tech­nicz­ne­go, pro­ble­ma­ty­ką wytwa­rza­nia, wykry­wa­nia i iden­ty­fi­ka­cji mate­ria­łów nie­bez­piecz­nych, pod­sta­wa­mi sys­te­mów ratow­nic­twa, bez­pie­czeń­stwem i higie­ną pra­cy. Absol­wen­ci tej spe­cjal­no­ści posia­da­ją ogól­ną umie­jęt­ność pro­jek­to­wa­nia, budo­wy, eks­plo­ata­cji i likwi­da­cji obiek­tów tech­nicz­nych, tak aby zmi­ni­ma­li­zo­wać gene­ro­wa­ne przez te obiek­ty zagro­że­nie oto­cze­nia. W ten spo­sób absol­went przy­go­to­wa­ny jest do pra­cy w zespo­łach inter­dy­scy­pli­nar­nych roz­wią­zu­ją­cych zagad­nie­nia zwią­za­ne z oce­ną ryzy­ka tech­nicz­ne­go (tj. sko­ja­rze­nia stop­nia następstw zda­rzeń i praw­do­po­do­bień­stwa ich wystą­pie­nia), iden­ty­fi­ka­cją i pro­gno­zo­wa­niem zagro­żeń, bez­pie­czeń­stwem w obiek­tach o zło­żo­nej struk­tu­rze, pro­jek­to­wa­niem i eks­plo­ata­cją ukła­dów bez­pie­czeń­stwa, kon­stru­owa­niem bez­piecz­nych środ­ków tech­nicz­nych zapew­nia­ją­cych uni­ka­nie, wykry­wa­nie i eli­mi­no­wa­nie zagro­żeń oraz ogra­ni­cza­nie szkód.

Specjalność: Inżynieria bezpieczeństwa publicznego

Spe­cjal­ność jest reali­zo­wa­na przez Insty­tut Opto­elek­tro­ni­ki w ramach stu­diów pierw­sze­go stop­nia pro­wa­dzo­nych na Wydzia­le Mecha­tro­ni­ki i Lot­nic­twa na kie­run­ku Inży­nie­ria Bez­pie­czeń­stwa. Spe­cjal­ność przy­go­to­wu­je spe­cja­li­stów, któ­rzy potra­fią pro­jek­to­wać i moni­to­ro­wać warun­ki bez­pie­czeń­stwa obiek­tów, tere­nów otwar­tych i śro­do­wi­ska pod kątem bez­pie­czeń­stwa mie­nia, struk­tu­ry obiek­tów i bez­pie­czeń­stwa prze­by­wa­nia ludzi. Potra­fią wyko­rzy­sty­wać dostęp­ne środ­ki i sys­te­my wykry­wa­ją­ce zagro­że­nia lokal­nie, zdal­nie z zie­mi i z powie­trza, z uży­ciem robo­tów naziem­nych i lata­ją­cych, zor­ga­ni­zo­wać róż­no­rod­ne środ­ki w sys­te­my i cen­tra nad­zo­ru. Stu­den­ci pozna­ją fizycz­ne aspek­ty dzia­ła­nia poszcze­gól­nych urzą­dzeń i sys­te­mów bez­pie­czeń­stwa, zapew­nia­ją wła­ści­we ich wyko­rzy­sta­nie oraz eks­plo­ata­cję. Potra­fią orga­ni­zo­wać i zarzą­dzać bez­pie­czeń­stwem jed­no­stek admi­ni­stra­cyj­nych kra­ju, wyko­rzy­sty­wać pod­sta­wo­we meto­dy i środ­ki tech­nicz­no-pro­gra­mo­we kom­pu­te­ro­we­go wspo­ma­ga­nia pro­ce­sów infor­ma­cyj­no-decy­zyj­nych we wszyst­kich fazach zarzą­dza­nia bez­pie­czeń­stwem na pozio­mie gmi­ny, mia­sta, powia­tu, woje­wódz­twa. Pro­ces kształ­ce­nia na tej spe­cjal­no­ści, podob­nie jak dla inży­nie­rii bez­pie­czeń­stwa tech­nicz­ne­go obej­mu­je solid­ną wie­dzę z zakre­su mate­ma­ty­ki, fizy­ki, che­mii i przed­mio­tów tech­nicz­nych oraz zawie­ra tre­ści zwią­za­ne z orga­ni­za­cją bez­pie­czeń­stwa, unor­mo­wa­nia­mi praw­ny­mi bez­pie­czeń­stwa, pro­ble­ma­ty­ką wykry­wa­nia i iden­ty­fi­ka­cji mate­ria­łów nie­bez­piecz­nych, sys­te­ma­mi moni­to­ro­wa­nia zagro­żeń i ochro­ny obiek­tów, prze­strze­ni otwar­tych i infra­struk­tu­ry kry­tycz­nej. Absol­wen­ci tej spe­cjal­no­ści posia­da­ją umie­jęt­no­ści zapo­bie­ga­nia i ogra­ni­cze­nia umyśl­ne­go, destruk­cyj­ne­go dzia­ła­nia ludzi w sto­sun­ku do obiek­tów, infra­struk­tu­ry i śro­do­wi­ska. Spe­cjal­ność obej­mu­je kształ­ce­nie w zakre­sie opto­elek­tro­nicz­nych urzą­dzeń i sys­te­mów moni­to­ro­wa­nia, czy­li wykry­wa­nia, iden­ty­fi­ka­cji zagro­żeń i ostrze­ga­nia służb ratow­nic­twa i orga­nów pań­stwa o ryzy­ku ich wystą­pie­nia oraz tech­no­lo­gii (pro­jek­to­wa­nie, wyko­na­nie, bada­nie) i roz­wo­ju nowych sys­te­mów oraz pro­jek­to­wa­nia, insta­la­cji i eks­plo­ata­cji sys­te­mów dostęp­nych na ryn­ku.

Wymagania rekrutacyjne na studia inżynierskie

Do zare­je­stro­wa­nia kan­dy­da­ta wyma­ga­ne jest wypeł­nie­nie w inter­ne­cie poda­nia-ankie­ty o przy­ję­cie na stu­dia, w któ­rym kan­dy­dat poda­je m.in. wy­niki będą­ce pod­sta­wą nali­cze­nia pun­ków ran­kin­go­wych przepi­sane ze świa­dec­twa doj­rza­ło­ści oraz inne osią­gnię­cia uzy­ska­ne w szko­le śred­niej, któ­re są uwzględ­nia­ne w pro­ce­sie rekru­ta­cji (dyplom olim­pia­dy).

Pod­sta­wą nali­cza­nia punk­tów ran­kin­go­wych są wyłącz­nie wyni­ki czę­ści pisem­nej egza­mi­nu matu­ral­ne­go z usta­lo­nych poni­żej przed­mio­tów:

  • mate­ma­ty­ka – max. 45 pkt. ran­kin­go­wych
  • fizy­ka z astro­no­mią (fizy­ka) – max. 30 pkt. ran­kin­go­wych
  • język obcy nowo­żyt­ny – max. 20 pkt. ran­kin­go­wych
  • język pol­ski – max. 5 pkt. ran­kin­go­wych

Dla kan­dy­da­ta z „nową matu­rą”, któ­ry na świa­dec­twie doj­rza­ło­ści w czę­ści pisem­nej, z przed­mio­tu wymie­nio­ne­go powy­żej, posia­da wynik z pozio­mu roz­sze­rzo­ne­go i pod­sta­wo­we­go, pod­sta­wą nali­cze­nia punk­tów ran­kin­go­wych za ten przed­miot jest wynik dają­cy więk­szą licz­bę punk­tów ran­kin­go­wych

Jeże­li kan­dy­dat zda­wał na egza­mi­nie matu­ral­nym dwa języ­ki obce, a tak­że jeże­li zda­wał na „sta­rej matu­rze” (wynik w for­mie ocen, a nie %) okre­ślo­ny przed­miot pisem­nie i ust­nie, to pod­sta­wą nali­cza­nia punk­tów ran­kin­go­wych jest wynik lub oce­na dają­ca więk­szą licz­bę punk­tów ran­kin­go­wych

Wymagania rekrutacyjne na studia drugiego stopnia

Rekru­ta­cja na stu­dia II stop­nia pro­wa­dzo­na jest dwa razy w roku:

  • sty­czeń – luty, na stu­dia roz­po­czy­na­ją­ce się od seme­stru let­nie­go (luty)
  • maj – wrze­sień, na stu­dia roz­po­czy­na­ją­ce się do seme­stru zimo­we­go (paź­dzier­nik)

Reje­stra­cja na stu­dia II stop­nia obej­mu­je łącz­nie:

  • zało­że­nie kon­ta w Inter­ne­to­wej Reje­stra­cji Kan­dy­da­tów i wypeł­nie­nie znaj­du­ją­ce­go się tam poda­nia-ankie­ty,
  • dostar­cze­nie do Sek­cji ds. Rekru­ta­cji wyma­ga­nych doku­men­tów, potwier­dza­ją­cych ukoń­cze­nie stu­diów oraz sta­no­wią­cych pod­sta­wę do obli­cze­nia punk­tów ran­kin­go­wych w okre­ślo­nych wyżej ter­mi­nach.

Uru­cho­mie­nie okre­ślo­nej spe­cjal­no­ści uwa­run­ko­wa­ne jest licz­bą kan­dy­da­tów – decy­zję o uru­cho­mie­niu podej­mu­je Wydzia­ło­wa Komi­sja Rekru­ta­cyj­na;

Decy­zję w spra­wie przy­ję­cia na spe­cjal­ność okre­ślo­ne­go kie­run­ku stu­diów, w ramach usta­lo­ne­go limi­tu miejsc, podej­mu­je Wydzia­ło­wa Komi­sja Rekru­ta­cyj­na, bio­rąc pod uwa­gę:

  • wynik ukoń­cze­nia stu­diów wyż­szych,
  • kom­pe­ten­cje nie­zbęd­ne do kon­ty­nu­owa­nia kształ­ce­nia na stu­diach dru­gie­go stop­nia na okre­ślo­nym kie­run­ku stu­diów,
  • wyni­ki uzy­ska­ne w cza­sie trwa­nia stu­diów wyż­szych;

Na pod­sta­wie wyni­ków ukoń­cze­nia stu­diów wyż­szych i wyni­ków uzy­ska­nych w cza­sie trwa­nia stu­diów wyż­szych oraz posia­da­nych kom­pe­ten­cji, komi­sja spo­rzą­dza listę ran­kin­go­wą, według punk­ta­cji okre­ślo­nej poni­żej – o przy­ję­ciu kan­dy­da­ta, decy­du­je miej­sce na liście ran­kin­go­wej

wyni­ki licz­ba punk­tów
ran­kin­go­wych
wynik ukoń­cze­nia stu­diów wyż­szych bar­dzo dobry z wyróż­nie­niem 50
bar­dzo dobry 45
ponad dobry 40
dobry 30
dość dobry 20
dosta­tecz­ny 10
kom­pe­ten­cje nie­zbęd­ne do kon­ty­nu­owa­nia kształ­ce­nia
na stu­diach dru­gie­go stop­nia
oraz wyni­ki uzy­ska­ne w cza­sie trwa­nia
stu­diów wyż­szych (decy­du­je komi­sja)
0 – 50

Spe­cjal­ność „inży­nie­ria bez­pie­czeń­stwa tech­nicz­ne­go” przy­go­to­wu­je spe­cja­li­stów na potrze­by nowo­cze­sne­go prze­my­słu (maszy­no­we­go, che­micz­ne­go, ener­ge­ty­ki jądro­wej i kon­wen­cjo­nal­nej, prze­my­słu lot­ni­cze­go itd.), do pra­cy w przed­się­bior­stwach eks­plo­atu­ją­cych zaawan­so­wa­ne tech­nicz­nie środ­ki trans­por­tu – w zakre­sie bez­pie­czeń­stwa oraz w jed­nost­kach nauko­wo-badaw­czych.
Absol­wen­ci spe­cjal­no­ści „inży­nie­ria bez­pie­czeń­stwa publicz­ne­go” będą mogli pod­jąć pra­cę w fir­mach ochro­ny obiek­tów i infra­struk­tu­ry, fir­mach moni­to­ru­ją­cych śro­do­wi­sko, w jed­nost­kach admi­ni­stra­cji tere­no­wej, fir­mach i jed­nost­kach admi­ni­stra­cji orga­ni­zu­ją­cych, wdra­ża­ją­cych i eks­plo­atu­ją­cych tech­nicz­ne sys­te­my moni­to­ro­wa­nia bez­pie­czeń­stwa.

Wydział Mecha­tro­ni­ki I Lot­nic­twa

wml​.wat​.edu​.pl

dziekanat.​wmt@​wat.​edu.​pl

Tel. 261 83 78 56

 

WRÓĆ DO WSZYSTKICH KIERUNKÓW