Inży­nie­ria bez­pie­czeń­stwa wyro­sła z pro­ble­mów zwią­za­nych z koniecz­no­ścią prze­ciw­dzia­ła­nia zagro­że­niu (tj. warun­ko­wej moż­li­wo­ści powsta­nia strat) ogó­łu ludz­ko­ści i całe­go śro­do­wi­ska natu­ral­ne­go jak i dóbr cywi­li­za­cji przez kata­stro­fy obiek­tów tech­nicz­nych ze wszyst­kich obsza­rów tech­ni­ki (ener­ge­ty­ki jądro­wej, prze­my­słu che­micz­ne­go, trans­por­tu, prze­my­słu wydo­byw­cze­go, budow­nic­twa, prze­my­słu zbro­je­nio­we­go itd.), zja­wi­ska natu­ral­ne (trzę­sie­nia zie­mi, hura­ga­ny, lawi­ny, powo­dzie itp.) oraz umyśl­ne destruk­cyj­ne dzia­ła­nie ludzi (dzia­ła­nia ter­ro­ry­stycz­ne i akty sabo­ta­żu).

Celem inży­nie­rii bez­pie­czeń­stwa jest racjo­nal­na mak­sy­ma­li­za­cja ochro­ny ludzi, śro­do­wi­ska natu­ral­ne­go i dóbr cywi­li­za­cji. Cel ten jest urze­czy­wist­nia­ny przez kom­bi­na­cję zadań dwóch zasad­ni­czych dzie­dzin, z któ­rych skła­da się inży­nie­ria bez­pie­czeń­stwa: inży­nie­rii bez­pie­czeń­stwa tech­nicz­ne­go oraz inży­nie­rii bez­pie­czeń­stwa cywil­ne­go. Inży­nie­ria bez­pie­czeń­stwa tech­nicz­ne­go zaj­mu­je się takim zapro­jek­to­wa­niem, zbu­do­wa­niem, eks­plo­ata­cją oraz likwi­da­cją obiek­tów tech­nicz­nych, by zmi­ni­ma­li­zo­wać moż­li­wość i roz­miar ich nega­tyw­ne­go oddzia­ły­wa­nia na oto­cze­nie (ludzi, śro­do­wi­sko natu­ral­ne oraz dobra cywi­li­za­cji).

Inży­nie­ria bez­pie­czeń­stwa cywil­ne­go zaj­mu­je się ogra­ni­cza­niem i usu­wa­niem nega­tyw­nych skut­ków (szkód) wywo­ła­nych bez­po­śred­nio przez zja­wi­ska natu­ral­ne, kata­stro­fy obiek­tów tech­nicz­nych i umyśl­ne destruk­cyj­ne dzia­ła­nie ludzi co sta­no­wi rów­nież obszar dzia­ła­nia inży­nie­rii bez­pie­czeń­stwa publicz­ne­go. Stu­dia na tym kie­run­ku dają absol­wen­to­wi solid­ną pod­bu­do­wę mate­ma­tycz­ną, odpo­wied­ni zakres wie­dzy tech­nicz­nej, pod­sta­wo­wą wie­dzę w zakre­sie zagro­żeń bez­pie­czeń­stwa (natu­ral­nych, cywi­li­za­cyj­nych i ter­ro­ry­stycz­nych) – ich prze­bie­gu i skut­ków, pro­ble­mów bez­pie­czeń­stwa maszyn, kon­struk­cji, urzą­dzeń i insta­la­cji tech­nicz­nych, pro­jek­to­wa­nia ukła­dów bez­pie­czeń­stwa, unor­mo­wań praw­nych doty­czą­cych bez­pie­czeń­stwa cywil­ne­go, sys­te­mów ratow­nic­twa oraz funk­cjo­no­wa­nia bez­pie­czeń­stwa cywil­ne­go kra­ju.

Stu­dia w cha­rak­te­rze kan­dy­da­ta na żoł­nie­rza zawo­do­we­go reali­zo­wa­ne są jako jed­no­li­te stu­dia magi­ster­skie; trwa­ją 10 seme­strów i koń­czą się uzy­ska­niem tytu­łu zawo­do­we­go magi­stra inży­nie­ra oraz stop­nia woj­sko­we­go pod­po­rucz­ni­ka. Absol­wen­ci spe­cjal­no­ści woj­sko­wej sta­no­wią przy­szłe kadry ofi­cer­skie dla wojsk obro­ny tery­to­rial­nej, zapew­nia­ją­ce sku­tecz­ne pro­wa­dze­nie dzia­łań mili­tar­nych we współ­pra­cy z woj­ska­mi ope­ra­cyj­ny­mi jak i pod­czas poko­jo­we­go funk­cjo­no­wa­nia Sił Zbroj­nych RP. Spe­cjal­ność zapew­nia pozna­nie zasad pro­wa­dze­nia ana­liz ryzy­ka i pla­no­wa­nia sku­tecz­nych dzia­łań na rzecz bez­pie­czeń­stwa w dzia­łal­no­ści czło­wie­ka. W szcze­gól­no­ści doty­czy to ochro­ny lud­no­ści i usu­wa­nia skut­ków po kata­stro­fach spo­wo­do­wa­nych przez obiek­ty tech­nicz­ne, zja­wi­ska natu­ral­ne (klę­ski żywio­ło­we) i umyśl­ne szko­dli­we dzia­ła­nie ludzi (akty ter­ro­ry­zmu), we współ­pra­cy z ele­men­ta­mi sys­te­mu obron­ne­go pań­stwa.

Absol­wen­ci otrzy­mu­ją tytuł magi­stra inży­nie­ra i po mia­no­wa­niu na sto­pień pod­po­rucz­ni­ka kie­ro­wa­ni są do peł­nie­nia zawo­do­wej służ­by woj­sko­wej.

Wydział Mecha­tro­ni­ki I Lot­nic­twa

wml​.wat​.edu​.pl

dziekanat.​wml@​wat.​edu.​pl

Tel. 261 83 78 56

WRÓĆ DO WSZYSTKICH KIERUNKÓW