Pra­wa osób nie­peł­no­spraw­nych gwa­ran­to­wa­ne są w Kon­sty­tu­cji RP z 2 kwiet­nia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483, z późn. zm.). Zapew­nia ona pra­wo do nie­dy­skry­mi­na­cji sta­no­wiąc, że nikt nie może być dys­kry­mi­no­wa­ny w życiu poli­tycz­nym, spo­łecz­nym lub gospo­dar­czym z jakiej­kol­wiek przy­czy­ny (art. 32 pkt 2.). Usta­wa zasad­ni­cza nakła­da też na wła­dze publicz­ne obo­wią­zek zapew­nie­nia szcze­gól­nej opie­ki zdro­wot­nej oso­bom nie­peł­no­spraw­nym, (art. 68), a tak­że obo­wią­zek pomo­cy tym oso­bom w zabez­pie­cze­niu egzy­sten­cji, przy­spo­so­bie­niu do pra­cy oraz komu­ni­ka­cji spo­łecz­nej (art. 69).

Sejm uchwa­lił 1 sierp­nia 1997 r. Kar­tę Praw Osób Nie­peł­no­spraw­nych.

W doku­men­cie tym, poza zde­fi­nio­wa­niem pra­wa osób nie­peł­no­spraw­nych do nie­za­leż­ne­go i samo­dziel­ne­go, aktyw­ne­go i wol­ne­go od prze­ja­wów dys­kry­mi­na­cji życia, zawar­to rów­nież kata­log dzie­się­ciu praw, wska­zu­jąc tym samym naj­waż­niej­sze obsza­ry, w któ­rych nie­zbęd­ne są inten­syw­ne dzia­ła­nia. Doku­ment pod­kre­śla, że oso­by nie­peł­no­spraw­ne mają pra­wo do nie­za­leż­ne­go, samo­dziel­ne­go i aktyw­ne­go życia oraz nie mogą pod­le­gać dys­kry­mi­na­cji.

Czy­taj wię­cej…