Woj­sko­wa Aka­de­mia Tech­nicz­na jest jed­nost­ką nauko­wą, przy­go­to­wa­ną do kom­plek­so­we­go pro­wa­dze­nia prac badaw­czych w zakre­sie badań pod­sta­wo­wych, roz­wo­jo­wych i wdro­że­nio­wych a tak­że udzie­la­nia doradz­twa tech­nicz­ne­go w zakre­sie nowo­cze­snych tech­no­lo­gii, wyko­ny­wa­nia eks­per­tyz, opi­nii nauko­wych i badań kwa­li­fi­ka­cyj­nych na potrze­by Sił Zbroj­nych, insty­tu­cji publicz­nych oraz przed­się­biorstw.

Dzia­łal­ność Woj­sko­wej Aka­de­mii Tech­nicz­nej pro­wa­dzo­na jest w opar­ciu o naj­now­szą apa­ra­tu­rę badaw­czą obsłu­gi­wa­ną przez wyso­ko wykwa­li­ko­wa­ny per­so­nel, któ­ry two­rzy ponad ośmiu­set pra­cow­ni­ków nauko­wych, w tym: 90 pro­fe­so­rów, 109 dok­to­rów habi­li­to­wa­nych oraz 432 dok­to­rów. Woj­sko­wa Aka­de­mia Tech­nicz­na, jako wio­dą­cy ośro­dek nauko­wo-badaw­czy w Pol­sce, pro­wa­dzi zaawan­so­wa­ne bada­nia nad tech­no­lo­gia­mi rada­ro­wy­mi, sys­te­ma­mi infor­ma­cyj­ny­mi i sie­cio­wy­mi, kryp­to­lo­gią, sys­te­ma­mi obser­wa­cji wie­lo­spek­tral­nej, nawi­ga­cją, uzbro­je­niem kla­sycz­nym i rakie­to­wym, awio­ni­ką, tele­de­tek­cją, nok­to­wi­zją, ter­mo­wi­zją, sen­so­ra­mi i sys­te­ma­mi roz­po­zna­nia, efek­tyw­ny­mi źró­dła­mi zasi­la­nia i ste­ro­wa­nia ener­gią, inży­nie­rią mate­ria­ło­wą, nano­tech­no­lo­gią, foto­ni­ką, medy­cy­ną i bio­tech­no­lo­gią oraz ochro­ną śro­do­wi­ska.

Obec­nie w WAT kon­cen­tru­ją się pra­ce zwią­za­ne z tech­no­lo­gia­mi na rzecz Inży­nie­rii Bez­pie­czeń­stwa. Jest to inter­dy­scy­pli­nar­na spe­cjal­ność nauko­wo-badaw­cza, któ­rej zasad­ni­czym obsza­rem aktyw­no­ści jest opra­co­wy­wa­nie, dosko­na­le­nie i upo­wszech­nia­nie metod, tech­no­lo­gii i środ­ków sku­tecz­nej ochro­ny lud­no­ści, śro­do­wi­ska natu­ral­ne­go oraz dóbr cywi­li­za­cji przed róż­no­rod­ny­mi zagro­że­nia­mi. Inży­nie­ria bez­pie­czeń­stwa powsta­ła w latach pięć­dzie­sią­tych XX wie­ku z potrze­by roz­wią­zy­wa­nia pro­ble­mów wyni­ka­ją­cych z zagro­że­nia bez­pie­czeń­stwa, spo­wo­do­wa­ne­go roz­wi­ja­ją­cą się ener­ge­ty­ką jądro­wą, a tak­że ochro­ny astro­nau­tów przed poten­cjal­ny­mi nie­bez­pie­czeń­stwa­mi pod­czas ich lotów kosmicz­nych. W cią­gu ostat­nich dwóch dzie­się­cio­le­ci spe­cjal­ność ta sta­ła się samo­dziel­nym obsza­rem nauki. Zakres zain­te­re­so­wań inży­nie­rii bez­pie­czeń­stwa nie ogra­ni­cza się oczy­wi­ście do ener­ge­ty­ki jądro­wej oraz astro­nau­ty­ki. Obec­nie obej­mu­je prak­tycz­nie wszyst­kie obsza­ry dzia­łal­no­ści tech­nicz­nej, do któ­rych nale­żą: prze­mysł che­micz­ny, trans­port, w tym wytwa­rza­nie i eks­plo­ata­cję samo­lo­tów, pojaz­dów szy­no­wych, samo­cho­dów, stat­ków, infra­struk­tu­ry trans­por­to­wej, a tak­że prze­mysł wydo­byw­czy, ener­ge­ty­kę kon­wen­cjo­nal­ną i odna­wial­ną oraz budow­nic­two. Oprócz ogrom­ne­go zna­cze­nia w tech­ni­ce, god­na pod­kre­śle­nia jest wiel­ka rola inży­nie­rii bez­pie­czeń­stwa w pro­ce­sie zmniej­sza­nia nega­tyw­nych skut­ków zagro­żeń natu­ral­nych, takich jak trzę­sie­nia zie­mi, hura­ga­ny, lawi­ny, powo­dzie oraz ubocz­nych oddzia­ły­wań cywi­li­za­cji, wyni­ka­ją­cych z prze­stęp­czej dzia­łal­no­ści czło­wie­ka, np. dzia­łań ter­ro­ry­stycz­nych i aktów sabo­ta­żu.

Woj­sko­wa Aka­de­mia Tech­nicz­na od począt­ku swe­go ist­nie­nia jest sil­nie zwią­za­na z woj­skiem, głów­nie poprzez bada­nia nauko­we na rzecz obron­no­ści. Stra­te­gicz­nym celem obec­nych władz uczel­ni jest umoc­nie­nie pozy­cji WAT jako zaple­cza eks­perc­kie­go i badaw­cze­go Mini­ster­stwa Obro­ny Naro­do­wej w obsza­rze naj­now­szej tech­ni­ki woj­sko­wej oraz roz­wią­zań słu­żą­cych sys­te­mo­wi bez­pie­czeń­stwa pań­stwa szcze­gól­nie w obsza­rze tech­no­lo­gii obron­nych.

Poza współ­pra­cą z insty­tu­cja­mi publicz­ny­mi, Woj­sko­wa Aka­de­mia Tech­nicz­na sku­tecz­nie koope­ru­je z pol­ski­mi przed­się­bior­ca­mi. W naj­bliż­szych latach głów­nym czyn­ni­kiem warun­ku­ją­cym trwa­ły roz­wój będzie zacie­śnia­nie tej współ­pra­cy. Sty­mu­lo­wa­nie roz­wo­ju opie­rać się będzie na wspól­nej reali­za­cji pro­jek­tów badaw­czych, wdra­ża­niu wyni­ków tych prac w przed­się­bior­stwach, a tak­że wspie­ra­niu powią­zań koope­ra­cyj­nych o zna­cze­niu regio­nal­nym i kra­jo­wym. Współ­pra­ca z prze­my­słem to tak­że dosko­na­ła oka­zja do wymia­ny doświad­czeń, roz­wią­zy­wa­nia bie­żą­cych i przy­szłych pro­ble­mów w obsza­rach moni­to­ro­wa­nia zagro­żeń, dia­gno­sty­ki i eks­plo­ata­cji infra­struk­tu­ry, che­mii i inży­nie­rii mate­ria­ło­wej, nano­tech­no­lo­gii i inży­nie­rii bio­me­dycz­nej, elek­tro­ni­ki i tele­ko­mu­ni­ka­cji, geo­de­zji i budow­nic­twa, infor­ma­ty­ki, mecha­tro­ni­ki i opto­elek­tro­ni­ki oraz infor­ma­tycz­ne­go wspar­cia podej­mo­wa­nia decy­zji i zarzą­dza­nia kry­zy­so­we­go. W każ­dym z tych obsza­rów zbu­do­wa­ne zosta­ły w WAT solid­ne pod­sta­wy do badań i wdro­żeń, zarów­no poprzez two­rze­nie zespo­łów nauko­wo-badaw­czych, jak i wypo­sa­że­nie tych zespo­łów w nowo­cze­sną apa­ra­tu­rę. W WAT powsta­ły inter­dy­scy­pli­nar­ne uni­ka­to­we labo­ra­to­ria badaw­cze i cer­ty­fi­ku­ją­ce, mię­dzy inny­mi bio­me­trii, kryp­to­lo­gii, ter­mo­wi­zji, awio­ni­ki, tech­no­lo­gii lida­ro­wych, sate­li­tar­nych i kosmicz­nych oraz kom­pa­ty­bil­no­ści elek­tro­ma­gne­tycz­nej.