Profesor Leszek R. Jaroszewicz nowym członkiem Polskiej Akademii Nauk

Prof. dr hab. inż. Leszek R. Jaro­sze­wicz, dyrek­tor Insty­tu­tu Fizy­ki Tech­nicz­nej Wydzia­łu Nowych Tech­no­lo­gii i Che­mii WAT, został człon­kiem kore­spon­den­tem Pol­skiej Aka­de­mii Nauk.

Prof. dr hab. inż. Leszek R. Jaro­sze­wicz nale­ży do gro­na nowo wybra­nych 51 człon­ków kore­spon­den­tów PAN, wyło­nio­nych 5 grud­nia pod­czas 140. sesji Zgro­ma­dze­nia Ogól­ne­go Pol­skiej Aka­de­mii Nauk. Jej obra­dom prze­wod­ni­czył pre­zes PAN, prof. Jerzy Duszyń­ski. Wybra­no rów­nież 38 człon­ków rze­czy­wi­stych. Nauko­wiec Woj­sko­wej Aka­de­mii Tech­nicz­nej  został wyło­nio­ny w gru­pie pro­fe­so­rów zaj­mu­ją­cych się nauka­mi tech­nicz­ny­mi.

Zgro­ma­dze­nie Ogól­ne to naj­waż­niej­szy organ PAN i zara­zem pre­sti­żo­wa kor­po­ra­cja uczo­nych. W jego skład wcho­dzą wszy­scy człon­ko­wie kra­jo­wi PAN – wybit­ni naukow­cy, któ­rzy okre­śla­ją kie­run­ki roz­wo­ju i dzia­łal­no­ści Aka­de­mii. Kan­dy­da­ci byli zgła­sza­ni pre­ze­so­wi PAN do 31 lip­ca br. Następ­nie swo­je reko­men­da­cje sfor­mu­ło­wa­ły wydzia­ły Aka­de­mii, repre­zen­tu­ją­ce róż­ne dzie­dzi­ny nauki. Pre­zy­dium PAN przed­sta­wi­ło osta­tecz­ną listę nomi­no­wa­nych, a decy­du­ją­cy głos nale­żał do Zgro­ma­dze­nia Ogól­ne­go. Wybra­ni naukow­cy repre­zen­tu­ją 9 ośrod­ków nauko­wych w Pol­sce.

Prof. dr hab. inż. Leszek R. Jaro­sze­wicz, czł. kore­spon­dent PAN (ur. 1959) ukoń­czył WAT z wyróż­nie­niem w 1983 r. reali­zu­jąc 6‑letnie stu­dia fizy­ki tech­nicz­nej w okre­sie 5 lat. W 1989 r. obro­nił dok­to­rat a w 1996 habi­li­ta­cję (oba z wyróż­nie­niem), zaś w 2002 r. uzy­skał tytuł pro­fe­so­ra nauk tech­nicz­nych. W tym samym roku w wie­ku 43 lat jako puł­kow­nik został prze­nie­sio­ny do rezer­wy. Jego karie­ra zwią­za­na jest z Woj­sko­wą Aka­de­mią Tech­nicz­ną. Po odby­ciu rocz­nej prak­ty­ki dowód­czej roz­po­czął w 1984 r. pra­cę w Insty­tu­cie Fizy­ki Tech­nicz­nej (IFT) WAT, gdzie w latach 1994 – 2001 kie­ro­wał zakła­dem, a następ­nie w latach 2002 – 2005 tym insty­tu­tem. W okre­sie 2005 – 2008 peł­nił funk­cję pro­rek­to­ra WAT ds. nauko­wych, zaś od 2008 r. do chwi­li obec­nej jest dyrek­to­rem Insty­tu­tu Fizy­ki Tech­nicz­nej.

Od 1984 r. zaj­mu­je się zagad­nie­nia­mi doty­czą­cy­mi foto­ni­ki świa­tło­wo­do­wej w tym: trans­mi­sją kohe­rent­ną, czuj­ni­ka­mi inter­fe­ren­cyj­ny­mi i pola­ry­me­trycz­ny­mi włą­cza­jąc sze­ro­ką gamę czuj­ni­ków na bazie efek­tu Sagna­ca do detek­cji pól fizycz­nych zwłasz­cza sej­smo­me­trem rota­cyj­nym, tech­no­lo­gią ele­men­tów hybry­do­wych wyko­rzy­stu­ją­cych cie­kłe krysz­ta­ły, nowy­mi struk­tu­ra­mi świa­tło­wo­do­wy­mi, tech­no­lo­gią szkieł i mono­krysz­ta­łów zwłasz­cza tlen­ko­wych, jak i zagad­nie­nia­mi efek­tyw­ne­go maga­zy­no­wa­nia wodo­ru.

Prof. L.R. Jaro­sze­wicz posia­da tytuł Fel­low of SPIE, był człon­kiem SPIE Scho­lar­ship Com­mit­tee (2004 – 2007), SPIE Sym­po­sia Com­mit­tee (2006), mię­dzy­na­ro­do­wych komi­te­tów ewa­lu­acji pro­jek­tów w Kana­dzie, Wło­szech, Austrii i Cze­chach. W latach 2013 – 2015 był prze­wod­ni­czą­cym zespo­łu oce­ny pro­jek­tów w ramach POIG 1.1.1 i 1.3.1. Jest człon­kiem: Pre­zy­dium Pol­skie­go Sto­wa­rzy­sze­nia Foto­nicz­ne­go (daw­niej SPIE-PL), gdzie od 2008 peł­ni funk­cję wice­prze­wod­ni­czą­ce­go, Komi­te­tu Elek­tro­ni­ki i Tele­ko­mu­ni­ka­cji PAN, Pre­zy­dium PKOp­to SEP oraz redak­to­rem naczel­nym Opto-Elec­tro­nics Review (IF=1.438).

Wypro­mo­wał 9 dok­to­rów, zaś dal­szych 5 jest pro­mo­to­rem. Recen­zo­wał 19 dok­to­ra­tów, 8 habi­li­ta­cji, 11 dorob­ków do tytu­łu, prze­wod­ni­czył 12 zespo­łom awan­so­wym. Jest prze­wod­ni­czą­cym senac­kiej komi­sji nauki. Zre­ali­zo­wał pro­jekt moder­ni­za­cji auli F (w budyn­ku głów­nym WAT) jak i uzy­skał dofi­nan­so­wa­nie na zre­ali­zo­wa­ną moder­ni­za­cję Biblio­te­ki Głów­nej WAT. Jest twór­cą tzw. kano­nu fizy­ki obo­wią­zu­ją­ce­go od roku 2018/2019. Był kie­row­ni­kiem 12 kon­kur­so­wych pro­jek­tów KBN i NCBiR oraz Komi­te­tu Zarzą­dza­ją­ce­go EU Cost Action 299 i TD1001 a tak­że bli­sko 50 mln pro­jek­tu POIR dla macie­rzy­ste­go wydzia­łu. Współ­au­tor ponad 300 prac anglo­ję­zycz­nych w tym 130 z bazy JCR, 17 roz­dzia­łów książ­ko­wych, 13 paten­tów i 20 zgło­szeń (h=17). Prof. L.R. Jaro­sze­wicz regu­lar­nie recen­zu­je pra­ce (ponad 100) w: Opti­cal Engi­ne­ering, IEEE: Jour­nal of Ligh­twa­ve Tech­no­lo­gy, Pho­to­nics Tech­no­lo­gy Let­ters, Trans­ac­tions on Instru­men­ta­tion and Measu­re­ment, Sen­sors Jour­nal, JOSA, Cry­stals, Measu­re­ment Scien­ce and Tech­no­lo­gy, Sen­sors. Jest człon­kiem licz­nych tech­nicz­nych, orga­ni­za­cyj­nych i nauko­wych komi­te­tów kon­fe­ren­cji kra­jo­wych i zagra­nicz­nych w tym Ste­ering Com­mit­tee of EWFOS, Hono­ra­ry Com­mit­tee of OFS. Ponad­to uzy­skał dzie­więć wyróż­nień na mię­dzy­na­ro­do­wych wysta­wach wyna­laz­czo­ści i inno­wa­cyj­no­ści w tym 7‑ktrotnie za Świa­tło­wo­do­wy Sej­smo­graf Rota­cyj­ny.

Prof. L.R. Jaro­sze­wicz został wyróż­nio­ny: zło­tym meda­lem Za Zasłu­gi dla Obron­no­ści Kra­ju (2000), meda­lem KEN (2003), tytu­łem Zasłu­żo­ny Nauczy­ciel Aka­de­mic­ki (2003), zło­tym Krzy­żem Zasłu­gi (2004), zło­tym meda­lem Za zasłu­gi dla WAT (2010), wpi­sem do „Zło­tej Księ­gi Doko­nań WAT” (2014), nagro­dą Mini­stra Obro­ny Naro­do­wej za cało­kształt dorob­ku (2015).

Ewa Jan­kie­wicz
rzecz­nik pra­so­wy WAT
fot. IFT WAT

Lista człon­ków kra­jo­wych Pol­skiej Aka­de­mii Nauk

Młodzi naukowcy WAT laureatami Konkursu im. Rejewskiego

W czwar­tek 12 grud­nia pozna­li­śmy lau­re­atów kon­kur­su Mini­stra Obro­ny Naro­do­wej o nagro­dę im. Maria­na Rejew­skie­go za naj­lep­szą pra­cę inży­nier­ską, licen­cjac­ką, magi­ster­ską i roz­pra­wę dok­tor­ską poświę­co­ną kryp­to­lo­gii, cybe­ro­bro­nie, cyber­bez­pie­czeń­stwu lub zwal­cza­niu cyber­prze­stęp­czo­ści. W sumie nagro­dzo­nych zosta­ło sie­dem prac. Wśród zwy­cięz­ców zna­leź­li się naukow­cy z Woj­sko­wej Aka­de­mii Tech­nicz­nej. „Wie­rzę, że są wśród was god­ni następ­cy wiel­kie­go mate­ma­ty­ka i kryp­to­lo­ga Maria­na Rejew­skie­go” – napi­sał w liście do lau­re­atów mini­ster obro­ny naro­do­wej Mariusz Błasz­czak.

Głów­ną nagro­dę w kate­go­rii roz­praw dok­tor­skich otrzy­mał kpt. dr inż. Damian Jan­kow­ski z Wydzia­łu Elek­tro­ni­ki WAT za pra­cę poświę­co­ną „Wyko­rzy­sta­niu tech­nik eks­plo­ra­cji danych do wykry­wa­nia dzia­łań nie­upraw­nio­nych w sie­ciach ste­ro­wa­nych pro­gra­mo­wo.” W gro­nie nagro­dzo­nych zna­la­zła się rów­nież kpt. mgr inż. Elż­bie­ta Burek z Wydzia­łu Cyber­ne­ty­ki WAT, któ­ra otrzy­ma­ła nagro­dę II stop­nia za pra­cę inży­nier­ską pt. „Budo­wa kopro­ce­so­ra kryp­to­gra­ficz­ne­go liczą­ce­go punk­ty na krzy­wej elip­tycz­nej nad cia­łem GF(2281) wyko­rzy­stu­ją­ce­go bazy nor­mal­ne”. Kapi­tu­ła Kon­kur­so­wa zde­cy­do­wa­ła też o przy­zna­niu trzech wyróż­nień. Jed­no z nich przy­pa­dło kpt. dr. inż. Micha­ło­wi Wroń­skie­mu, tak­że z Wydzia­łu Cyber­ne­ty­ki, za roz­pra­wę dok­tor­ską pt. „Zasto­so­wa­nie ciał roz­sze­rzo­nych i spe­cjal­nych posta­ci krzy­wych elip­tycz­nych w celu przy­spie­sze­nia obli­cza­nia krot­no­ści punk­tu na krzy­wej elip­tycz­nej”.

Lau­re­atom kon­kur­su nagro­dy wrę­czy­li sekre­tarz sta­nu w MON Tomasz Zdzi­kot i gen. bryg. Karol Molen­da, dyrek­tor Naro­do­we­go Cen­trum Bez­pie­czeń­stwa Cyber­prze­strze­ni. Suma nagród wynio­sła 39 000 zł. Upo­min­ki dla zwy­cięz­ców  wrę­czy­ła obec­na na uro­czy­sto­ści Pani Jani­na Syl­we­strzak, cór­ka Maria­na Rejew­skie­go. W uro­czy­sto­ści uczest­ni­czył rek­tor-komen­dant WAT gen. bryg dr hab. inż. Tade­usz Szczu­rek wraz z zastęp­cą dzie­ka­na Wydzia­łu Cyber­ne­ty­ki płk. dr. inż. Mariu­szem Chmie­lew­skim.

„Cyber­bez­pie­czeń­stwo to jed­na z domen ope­ra­cyj­nych dla woj­ska, dome­na dzia­łal­no­ści mili­tar­nej usta­no­wio­na przez Sojusz Pół­noc­no­atlan­tyc­ki. W tej dome­nie dzia­ła­my aktyw­nie. Chce­my nie tyl­ko wpi­sy­wać się w cele i zało­że­nia soju­szu, lecz tak­że w zobo­wią­za­nia mię­dzy­na­ro­do­we i kra­jo­we, wyni­ka­ją­ce cho­ciaż­by z usta­wy o kra­jo­wym sys­te­mie cyber­bez­pie­czeń­stwa. W tym sys­te­mie chce­my nale­żeć do lide­rów. (…) Mamy poten­cjał do tego, aby bazu­jąc na wspa­nia­łych pol­skich uczel­niach, takich jak cho­ciaż­by Woj­sko­wa Aka­de­mia Tech­nicz­na, sta­no­wić o sile NATO i o sile nasze­go kra­ju w dome­nie cyber” – mówił wice­mi­ni­ster Zdzi­kot.

Na kon­kurs wpły­nę­ło 40 prac, oce­nia­ło je gro­no wybit­nych spe­cja­li­stów z uczel­ni woj­sko­wych i cywil­nych, eks­per­tów Sił Zbroj­nych RP, pro­ku­ra­tu­ry oraz poli­cji.  Decy­du­jąc o wybo­rze lau­re­atów kon­kur­su, kapi­tu­ła bra­ła pod uwa­gę przede wszyst­kim war­tość mery­to­rycz­ną prac oraz ich inno­wa­cyj­ny cha­rak­ter. Tym samym nagro­dzo­no i wyróż­nio­no nie tyl­ko pra­ce o poten­cjal­nym zna­cze­niu dla resor­tu obro­ny naro­do­wej i Sił Zbroj­nych RP, ale tak­że te, któ­re mogą być zasto­so­wa­ne komer­cyj­nie, bądź wyko­rzy­sta­ne w pro­ce­sie legi­sla­cyj­nym czy też sta­no­wić inspi­ra­cję do dal­szych badań. Recen­zen­ci zgod­nie oce­ni­li, iż zgło­szo­ne pra­ce cha­rak­te­ry­zo­wa­ły  się wyso­kim pozio­mem nauko­wym oraz doj­rza­ło­ścią ich auto­rów, któ­rych wie­dza czę­sto wykra­cza­ła poza pro­gram kształ­ce­nia.

Gali kon­kur­so­wej towa­rzy­szy­ła wysta­wa urzą­dzeń kry­pro­gra­ficz­nych – od Enig­my do współ­cze­snych szy­fra­to­rów wyko­rzy­sty­wa­nych współ­cze­śnie w Woj­sku Pol­skim.

Usta­no­wie­nie nagro­dy im. Maria­na Rejew­skie­go jest jed­nym z kil­ku­dzie­się­ciu pro­jek­tów opra­co­wa­nych w MON w ramach pro­gra­mu CYBER​.MIL​.PL. Celem tego pro­gra­mu jest budo­wa struk­tur odpo­wie­dzial­nych za cyber­bez­pie­czeń­stwo oraz roz­wój zdol­no­ści Sił Zbroj­nych RP do dzia­ła­nia w cyber­prze­strze­ni, w tym przede wszyst­kim przy­go­to­wa­nie oraz wyszko­le­nie i roz­wój per­so­ne­lu.  Z uwa­gi na duże zain­te­re­so­wa­nie Kon­kur­sem o nagro­dę im. Maria­na Rejew­skie­go,  resort obro­ny naro­do­wej pla­nu­je uru­cho­mić w 2020 r. jego II edy­cję.

Anna Ambro­ziak
fot. Leszek Chemperek/CO MON

Posiedzenie Grupy Implementacyjnej Wymiany Studentów Wojskowych w Bukareszcie

Przed­sta­wi­cie­le Woj­sko­wej Aka­de­mii Tech­nicz­nej uczest­ni­czy­li w 44. posie­dze­niu Gru­py Imple­men­ta­cyj­nej Wymia­ny Stu­den­tów Woj­sko­wych w Buka­resz­cie.

Posie­dze­nie Gru­py mia­ło miej­sce w dniach 9 – 11 grud­nia. Orga­ni­za­to­rem spo­tka­nia była Mili­ta­ry Tech­ni­cal Aca­de­my oraz Poli­ce Aca­de­my z Buka­resz­tu. W posie­dze­niu wzię­ła udział rekor­do­wa ilość przed­sta­wi­cie­li uczel­ni woj­sko­wych państw Unii Euro­pej­skiej, przy­by­ło pra­wie 70 przed­sta­wi­cie­li z 33 insty­tu­cji zaj­mu­ją­cych się kształ­ce­niem stu­den­tów woj­sko­wych z 16 kra­jów: Austrii, Bel­gii, Buł­ga­rii, Nie­miec, Esto­nii, Hisz­pa­nii, Fran­cji, Gre­cji, Chor­wa­cji, Włoch, Łotwy, Holan­dii, Pol­ski, Por­tu­ga­lii, Rumu­nii oraz Sło­wa­cji. W sesji ple­nar­nej repre­zen­tan­ci poszcze­gól­nych uczel­ni przed­sta­wi­li spra­woz­da­nia ze wspól­nych przed­się­wzięć oraz ofer­ty wymia­ny stu­den­tów na naj­bliż­szy rok. Przed­sta­wi­cie­le naszej Aka­de­mii tra­dy­cyj­nie już zapro­si­li stu­den­tów zaprzy­jaź­nio­nych uczel­ni na tygo­dnio­wy kurs „Advan­ced Tech­no­lo­gies in Bor­ders Surve­il­lan­ce” oraz na mię­dzy­na­ro­do­we zawo­dy spor­to­we orga­ni­zo­wa­ne z oka­zji Dnia Spor­tu w WAT.

W sesji tema­tycz­nej przed­sta­wi­cie­le WAT wzię­li udział w pane­lu poświę­co­nym pierw­sze­mu euro­pej­skie­mu pro­jek­to­wi wspól­ne­go seme­stru dla uczel­ni woj­sko­wych o pro­fi­lu tech­nicz­nym. War­to dodać, że wnio­sek pro­jek­to­wy jest już fina­li­zo­wa­ny i zosta­nie zło­żo­ny w mar­cu 2020 przez Mili­ta­ry Tech­ni­cal Aca­de­my z Rumu­nii. W pro­jek­cie jako part­ne­rzy udział wezmą: uczel­nie z Gre­cji (Hel­le­nic Air For­ce Aca­de­my), Buł­ga­rii (”Vasil Levski” Natio­nal Mili­ta­ry Uni­ver­si­ty Facul­ty of Artil­le­ry, Air Defen­ce and CIS, Shu­men), Fran­cji (French Air For­ce Aca­de­my, Salon-de-Pro­ven­ce) oraz Wydział Mecha­tro­ni­ki i Lot­nic­twa Woj­sko­wej Aka­de­mii Tech­nicz­nej.

Spo­tka­nie Gru­py Imple­men­ta­cyj­nej Wymia­ny Stu­den­tów Woj­sko­wych było rów­nież oka­zją do zapo­zna­nia się z naj­now­szy­mi labo­ra­to­ria­mi rumuń­skiej Mili­ta­ry Tech­ni­cal Aca­de­my. W naj­bliż­szym seme­strze na mię­dzy­uczel­nia­nej wymia­nie będzie tu prze­by­wać czte­rech pod­cho­rą­żych z Wydzia­łu Mecha­tro­ni­ki i Lot­nic­twa WAT.

płk Mariusz Gon­tar­czyk
fot. płk Mariusz Gon­tar­czyk, Cri­stian Mol­do­ve­anu, mjr Kon­rad Woj­to­wicz

Projekty WAT nagrodzone w konkursie OPUS 17

Dwa pro­jek­ty z Wydzia­łu Nowych Tech­no­lo­gii i Che­mii Woj­sko­wej Aka­de­mii Tech­nicz­nej zosta­ły zakwa­li­fi­ko­wa­ne do  finan­so­wa­nia w ramach 17. edy­cji kon­kur­su Opus Naro­do­we­go Cen­trum Nauki.

Finan­so­wa­nie w wyso­ko­ści 1 237 080 zł otrzy­ma pro­jekt pt. „Samo­or­ga­ni­zu­ją­ce się, prze­stra­jal­ne, orga­nicz­ne medium optycz­ne dla gene­ra­cji pola­ry­to­nów eks­cy­to­no­wych”. Pra­ca­mi badaw­czy­mi będzie kie­ro­wał płk dr hab. inż. Prze­my­sław Kula, kie­row­nik Zakła­du Che­mii. Z kolei płk dr hab. inż. Piotr Mar­ty­niuk, kie­row­nik Zakła­du Fizy­ki Cia­ła Sta­łe­go, pokie­ru­je pro­jek­tem pt. „Bada­nia nad efek­tem lawi­no­wym w dłu­go­fa­lo­wych (8 mikro­me­trów) foto­dio­dach zHgCd­Te pra­cu­ją­cych w warun­kach wyso­ko­tem­pe­ra­tu­ro­wych (190 – 230 K)”. Na reali­za­cję tego pro­jek­tu NCN przy­zna­ło kwo­tę 1 323 600 zł.

OPUS jest kon­kur­sem skie­ro­wa­nym do sze­ro­kie­go gro­na pra­cow­ni­ków nauki, nie ma tu ogra­ni­czeń wie­ko­wych lub zwią­za­nych ze stop­niem nauko­wym kie­row­ni­ka pro­jek­tu. W kon­kur­sie moż­li­we jest sfi­nan­so­wa­nie wyna­gro­dze­nia dla zespo­łu badaw­cze­go, sty­pen­diów dla stu­den­tów lub dok­to­ran­tów, zaku­pu lub wytwo­rze­nia apa­ra­tu­ry nauko­wo-badaw­czej oraz pokry­cie innych kosz­tów zwią­za­nych z wydat­ka­mi nie­zbęd­ny­mi do reali­za­cji pro­jek­tu badaw­cze­go. W ramach 17. edy­cji kon­kur­su OPUS do NCN wpły­nę­ło 2051 wnio­sków, a 308 roz­pa­trzo­no pozy­tyw­nie.

Jak wyja­śnia płk Kula, kie­row­nik nagro­dzo­ne­go pro­jek­tu, oddzia­ły­wa­nie świa­tła z mate­rią intry­go­wa­ło ludz­kość w ostat­nich stu­le­ciach. Zgłę­bia­nie wyni­ków eks­pe­ry­men­tal­nych, zarów­no kla­sycz­nej opty­ki oraz opty­ki kwan­to­wej, dopro­wa­dzi­ło do pozy­ska­nia wie­dzy umoż­li­wia­ją­cej wytwo­rze­nie uni­kal­nych mikro-labo­ra­to­riów, jaki­mi są mikro-wnę­ki optycz­ne, mikro­me­trycz­nych roz­mia­rów prze­strze­nie, gdzie świa­tło uwię­zio­ne w bar­dzo spe­cy­ficz­nych warun­kach „zmu­sza­ne” jest do spe­cy­ficz­nych oddzia­ły­wań z mate­rią wypeł­nia­ją­cą wnę­kę. Pro­jekt autor­stwa płk. Kuli poświę­co­ny jest opra­co­wa­niu samo-orga­ni­zu­ją­cych się mate­ria­łów, będą­cych aktyw­nym medium optycz­nym wypeł­nia­ją­cym mikro-wnę­ki optycz­ne. „Opra­co­wy­wa­ne medium, łączy w sobie dwie funk­cjo­nal­no­ści, pierw­szą – wyka­zu­je samo-orga­ni­za­cję połą­czo­ną z prze­stra­jal­no­ścią wła­ści­wo­ści optycz­nych pod wpły­wem zewnętrz­ne­go pola elek­trycz­ne­go oraz dru­gą – bycie nośni­kiem emi­te­ra (ele­men­tu gene­ru­ją­ce­go eks­cy­to­ny – wzbu­dzo­ne obsza­ry mate­rii), któ­re­go wła­ści­wo­ści mogą być rów­nież prze­stra­ja­ne przez zmia­nę upo­rząd­ko­wa­nia nośni­ka. Tak uzy­ska­na prze­stra­jal­na mikro-wnę­ka, może stać się źró­dłem kwa­zi­czą­stek bozo­no­wych, nazy­wa­nych pola­ry­to­na­mi eks­cy­to­no­wy­mi. Cząst­ki te, jak inne cząst­ki bozo­no­we, pod­le­ga­ją sta­ty­sty­ce Bose­go-Ein­se­ina, gdzie wie­le czą­stek może zaj­mo­wać te same pozio­my ener­ge­tycz­ne. Jak inne cząst­ki bozo­no­we, pola­ry­to­ny mogą wyka­zy­wać sze­reg inte­re­su­ją­cych efek­tów, takich jak kon­den­sa­cja, nad­cie­kłość itp. Głów­nym celem pro­jek­tu jest opra­co­wa­nie nowych aktyw­nych mate­ria­łów optycz­nych prze­zna­czo­nych do mikro-wnęk optycz­nych, któ­re pozwo­lą na głęb­sze zba­da­nie wymie­nio­nych obsza­rów. Dodat­ko­wo, roz­wój takich samo-orga­ni­zu­ją­cych mate­ria­łów cie­kło­kry­sta­licz­nych oraz połą­cze­nie ich z orga­nicz­ny­mi i nie­orga­nicz­ny­mi mate­ria­ła­mi emi­syj­ny­mi, pozwo­li na ich wyko­rzy­sta­nie w foto­ni­ce topo­lo­gicz­nej oraz spin­tro­ni­ce” – wyja­śnia płk dr hab. inż. Prze­my­sław Kula.

Pra­ce nauko­wo-badaw­cze nad efek­tem lawi­no­wym w dłu­go­fa­lo­wych (8 mikro­me­trów) foto­dio­dach z HgCd­Te pra­cu­ją­cych w warun­kach wyso­ko­tem­pe­ra­tu­ro­wych (190 – 230 K) pro­wa­dzi z kolei płk dr hab. inż. Piotr Mar­ty­niuk. Głów­nym celem wyło­nio­ne­go do finan­so­wa­nia pro­jek­tu jest pró­ba potwier­dze­nia moż­li­wo­ści uzy­ska­nia wzmoc­nie­nia prą­do­we­go na pozio­mie > 25 i szu­mu < 2 w foto­dio­dach lawi­no­wych z HgCd­Te pra­cu­ją­cych w dłu­go­fa­lo­wym zakre­sie pro­mie­nio­wa­nia pod­czer­wo­ne­go (dłu­gość fali odcię­cia, ~ 8 μm) chło­dzo­nych 4- (T > 190 K) albo 2- stop­nio­wy­mi chło­dziar­ka­mi ter­mo­elek­trycz­ny­mi. „Bada­nia będą obej­mo­wa­ły pró­bę usta­le­nia archi­tek­tu­ry detek­to­ra lawi­no­we­go i opra­co­wa­nia tech­no­lo­gii wytwa­rza­nia dłu­go­fa­lo­wej detek­cyj­nej struk­tu­ry lawi­no­wej, w szcze­gól­no­ści wzrost warstw HgCd­Te, któ­ry będzie pro­wa­dzo­ny na pod­ło­żach GaAs oraz pro­ces­sing warstw i przy­rzą­dów. W ramach reali­za­cji pro­jek­tu pla­nu­je­my odpo­wie­dzieć na pyta­nie, czy moż­li­we jest uzy­ska­nie wzmoc­nie­nia prą­do­we­go na pozio­mie > 25 w wyso­ko­tem­pe­ra­tu­ro­wych warun­kach pra­cy (HOT – higher ope­ra­ting tem­pe­ra­tu­re) i jakie czyn­ni­ki muszą być speł­nio­ne i któ­re z nich mają decy­du­ją­cy wpływ na efekt lawi­no­wy w ana­li­zo­wa­nych detek­to­rach dłu­go­fa­lo­wych z HgCd­Te” – wyja­śnia płk dr hab. inż. Piotr Mar­ty­niuk. Detek­to­ry lawi­no­we moż­na wyko­rzy­stać w sys­te­mach LIDAR/LADAR i do bez­prze­wo­do­wej łącz­no­ści optycz­nej (FSO – free – spa­ce opti­cal com­mu­ni­ca­tions), gdzie zakres dłu­go­fa­lo­wy jest bar­dziej korzyst­ny niż krót­ko i śred­nio­fa­lo­wy.

oprac. Ewa Jan­kie­wicz
rzecz­nik pra­so­wy WAT
fot. VIGO Sys­tem SA

Lista ran­kin­go­wa kon­kur­su OPUS 17

Nagroda Naukowa Prezesa Polskiej Agencji Kosmicznej dla studenta WAT

Dawid Adam­ski, stu­dent Wydzia­łu Mecha­tro­ni­ki i Lot­nic­twa WAT został lau­re­atem kon­kur­su o Nagro­dę Nauko­wą Pre­ze­sa Pol­skiej Agen­cji Kosmicz­nej za naj­lep­szą stu­denc­ką pra­cę dyplo­mo­wą z zakre­su inży­nie­rii kosmicz­nej.

Dawid Adam­ski otrzy­mał nagro­dę III stop­nia w kate­go­rii prac inży­nier­skich za pra­cę pt.: „Wyko­na­nie mode­lu labo­ra­to­ryj­ne­go ukła­du ste­ro­wa­nia i zobra­zo­wa­nia poło­że­nia sate­li­ty typu Cube”. Lau­re­at stu­diu­je na kie­run­ku Lot­nic­two i kosmo­nau­ty­ka (spe­cjal­ność: Awio­ni­ka). Pra­cę reali­zo­wał pod kie­row­nic­twem płk. dr. inż. Macie­ja Hen­zla.

Wśród nagro­dzo­nych prac zna­la­zły się tak­że obro­nio­ne przez stu­den­tów kra­kow­skiej Aka­de­mii Gór­ni­czo-Hut­ni­czej i Poli­tech­ni­ki War­szaw­skiej.

Na kon­kurs wpły­nę­ło łącz­nie 28 prac dyplo­mo­wych obro­nio­nych w roku aka­de­mic­kim 2018/2019, w tym 17 prac magi­ster­skich i 11 inży­nier­skich. Ich auto­ra­mi byli stu­den­ci z AGH, Poli­tech­ni­ki War­szaw­skiej, Poli­tech­ni­ki Gdań­skiej, Poli­tech­ni­ki Łódz­kiej, Uni­wer­sy­te­tu Przy­rod­ni­cze­go we Wro­cła­wiu, Woj­sko­wej Aka­de­mii Tech­nicz­nej w War­sza­wie, Lot­ni­czej Aka­de­mii Woj­sko­wej w Dębli­nie oraz Poli­tech­ni­ki Kra­kow­skiej. Poziom prac oce­nia­ło sze­ściu eks­per­tów Kapi­tu­ły Kon­kur­so­wej. Eks­per­ci ci zwią­za­ni są z róż­ny­mi aspek­ta­mi sek­to­ra kosmicz­ne­go taki­mi jak prze­mysł, astronomia/astronautyka, infor­ma­ty­ka czy tech­no­lo­gie sate­li­tar­ne.

Jak zauwa­żył prze­wod­ni­czą­cy kapi­tu­ły wice­pre­zes PAK ds. nauki Marek Moszyń­ski, poziom nade­sła­nych prac był bar­dzo wyso­ki. Zauwa­żal­ne są przy tym pew­ne ten­den­cje w oce­nia­nych przez Kapi­tu­łę kate­go­riach: pra­ce inży­nier­skie ukie­run­ko­wa­ne były głow­nie na tema­ty­kę rakie­to­wą, nato­miast tema­ty­ka prac magi­ster­skich była bar­dziej zróż­ni­co­wa­na.

Pierw­sza edy­cja Kon­kur­su odby­ła się w 2018 r. i obej­mo­wa­ła pra­ce dyplo­mo­we zre­ali­zo­wa­ne w roku aka­de­mic­kim 2017/2018. Wpły­nę­ło wów­czas 16 prac dyplo­mo­wych z uczel­ni z całe­go kra­ju. 

Red. na podst. tek­stu
Pol­skiej Agen­cji Kosmicz­nej (www​.pol​sa​.gov​.pl)

Miniatura 3 dla naukowców WAT

Czwo­ro naukow­ców z Woj­sko­wej Aka­de­mii Tech­nicz­nej otrzy­ma dofi­nan­so­wa­nie na reali­za­cję pro­jek­tów badaw­czych w ramach trze­ciej edy­cji kon­kur­su MINIATURA Naro­do­we­go Cen­trum Nauki. Lau­re­aci WAT są pra­cow­ni­ka­mi Wydzia­łu Inży­nie­rii Mecha­nicz­nej: dr inż. Mar­cin Wachow­ski i dr inż. Tomasz Ślę­zak oraz Insty­tu­tu Opto­elek­tro­ni­ki: dr Joan­na Czwar­tos i dr inż. Bar­ba­ra Nasi­łow­ska. Kon­kurs MINIATURA adre­so­wa­ny jest do dok­to­rów, któ­rzy uzy­ska­li sto­pień w 2007 r. i póź­niej. Celem kon­kur­su jest finan­so­we wspar­cie poje­dyn­czych dzia­łań nauko­wych słu­żą­cych reali­za­cji badań pod­sta­wo­wych. Lau­re­aci otrzy­ma­ją finan­so­wa­nie w wyso­ko­ści od 5 do 50 tys. zł, w ramach któ­re­go podej­mą takie dzia­ła­nia jak: bada­nia wstępne/pilotażowe, kwe­ren­dy, sta­że nauko­we, wyjaz­dy badaw­cze lub wyjaz­dy kon­sul­ta­cyj­ne. Bada­nia muszą zostać ukoń­czo­ne w cią­gu mak­sy­mal­nie 12 mie­się­cy.

Decy­zją Rady Naro­do­we­go Cen­trum Nauki dofi­nan­so­wa­nie otrzy­ma­ją nastę­pu­ją­ce pro­jek­ty WAT:

  • Bada­nie wpły­wu powło­ki osa­dzo­ne­go tlen­ku gra­fe­nu na trwa­łość zmę­cze­nio­wą sta­li auste­ni­tycz­nej 1.4541 w róż­nym zakre­sie tem­pe­ra­tur – pro­jekt dr inż. Bar­ba­ry Nasi­łow­skiej z Cen­trum Inży­nie­rii Bio­me­dycz­nej Insty­tu­tu Opto­elek­tro­ni­ki,
  • Wpływ szcze­pie­nia rusz­to­wań z poli­ka­pro­lak­to­nu (PCL) sfunk­cjo­na­li­zo­wa­ny­mi nano­rur­ka­mi węglo­wy­mi na adhe­zję i pro­li­fe­ra­cję oste­obla­stów – pro­jekt dr Joan­ny Czwar­tos z Cen­trum Inży­nie­rii Bio­me­dycz­nej Insty­tu­tu Opto­elek­tro­ni­ki,
  • Odkształ­cal­ność i wytrzy­ma­ło­ści złą­czy spa­wa­nych sta­li kon­struk­cyj­nych ze spo­iwem auste­ni­tycz­nym  – pro­jekt dr. inż. Toma­sza Ślę­za­ka z Insty­tu­tu Budo­wy Maszyn Wydzia­łu Inży­nie­rii Mecha­nicz­nej,
  • Kom­po­zy­ty cera­mi­ka-metal z ukła­du Al2O3/Ti/Ni zbro­jo­ne faza­mi mię­dzy­me­ta­licz­ny­mi – pro­jekt dr. inż. Mar­ci­na Wachow­skie­go  z Insty­tu­tu Budo­wy Maszyn Wydzia­łu Inży­nie­rii Mecha­nicz­nej.

Jak wyja­śnia dr inż. Bar­ba­ra Nasi­łow­ska głów­nym celem jej pro­jek­tu będzie zba­da­nie wpły­wu powło­ki osa­dzo­ne­go tlen­ku gra­fe­nu na ini­cja­cję i roz­wój pęk­nięć zmę­cze­nio­wych sta­li auste­ni­tycz­nej 1.4541 w róż­nym zakre­sie tem­pe­ra­tur (20, 100 i 200°C). Wyni­ki wcze­śniej­szych badań lau­re­at­ki wyka­za­ły, że tle­nek gra­fe­nu bar­dzo dobrze wpły­wa na zaha­mo­wa­nie koro­zji powierzch­nio­wej sta­li St3S, mimo oddzia­ły­wa­nia śro­do­wi­ska agre­syw­ne­go. Meto­do­lo­gia osa­dza­nia tlen­kiem gra­fe­nu na sta­li St3S zosta­ła opra­co­wa­na przez dr inż. Nasi­łow­ską w Insty­tu­cie Opto­elek­tro­ni­ki WAT i jest potwier­dzo­na decy­zją o ochro­nie wła­sno­ści inte­lek­tu­al­nej Nr 34/RKR/2018 z dnia 19 lute­go 2018. „Wyni­ki tych badań były inspi­ra­cją do pod­ję­cia tema­ty­ki wnio­sko­wa­ne­go w kon­kur­sie MINIATURA pro­jek­tu badaw­cze­go” – pod­kre­śla lau­re­at­ka.

Dr Joan­na Czwar­tos prze­pro­wa­dzi bada­nia z zakre­su wpły­wu fizy­ko­che­micz­nej mody­fi­ka­cji tj. pla­zmo­wej obrób­ki oraz szcze­pie­nia nano­rur­ka­mi węglo­wy­mi ska­fol­dów wyko­na­nych z poli­ka­pro­lak­to­nu (PCL) na adhe­zję oraz pro­li­fe­ra­cję oste­obla­stów. „Bio­ma­te­ria­ły w for­mie mikro­po­ro­wa­tych rusz­to­wań wyko­na­nych z bio­de­gra­do­wal­nych poli­me­rów sto­so­wa­ne są w medy­cy­nie rege­ne­ra­cyj­nej jako tym­cza­so­we pod­ło­ża zapew­nia­ją­ce odpo­wied­nie śro­do­wi­sko do rege­ne­ra­cji uszko­dzo­nych tka­nek czy narzą­dów” – tłu­ma­czy dr Czwar­tos. „Mate­ria­ły te, ze wzglę­du na dość niską hydro­fi­lo­wość, jak rów­nież z uwa­gi na brak na ich powierzch­niach aktyw­nych grup funk­cyj­nych, któ­re pro­mo­wa­ły­by adsorp­cję bia­łek, cha­rak­te­ry­zu­ją się dość niskim powi­no­wac­twem z komór­ka­mi. Stąd bar­dzo istot­na jest ich odpo­wied­nia mody­fi­ka­cja, któ­ra mogła­by wpły­nąć na popra­wę ich bio­ak­tyw­no­ści” – doda­je dr Czwar­tos.

Pod­sta­wo­wym celem zada­nia badaw­cze­go pt. „Odkształ­cal­ność i wytrzy­ma­ło­ści złą­czy spa­wa­nych sta­li kon­struk­cyj­nych ze spo­iwem auste­ni­tycz­nym” jest okre­śle­nie wpły­wu zasto­so­wa­nia spo­iwa ze sto­pów auste­ni­tycz­nych w połą­cze­niach spa­wa­nych sta­li kon­struk­cyj­nych wal­co­wa­nych ter­mo­me­cha­nicz­nie. „Sto­py auste­ni­tycz­ne cha­rak­te­ry­zu­ją się znacz­nie więk­szym wydłu­że­niem względ­nym w porów­na­niu do sta­li kon­struk­cyj­nych. Mogą zatem sta­no­wić kom­po­nent popra­wia­ją­cy plastyczność/odkształcalność całe­go połą­cze­nia. W kon­se­kwen­cji spo­ina auste­ni­tycz­na może sku­tecz­nie zabez­pie­czać złą­cze przed uszko­dze­niem połą­cze­nia w sku­tek pęka­nia” – wyja­śnia dr inż. Tomasz Ślę­zak.

W ramach przy­zna­ne­go finan­so­wa­nia, dr. inż. Mar­cin Wachow­ski prze­pro­wa­dzi wstęp­ne bada­nia pod­sta­wo­we doty­czą­ce moż­li­wo­ści wytwo­rze­nia i cha­rak­te­ry­za­cji kom­po­zy­tów z ukła­du cera­mi­ka-metal otrzy­ma­nych meto­dą odle­wa­nia mas lej­nych. „Przed­mio­tem badań będzie wytwo­rze­nie nowych inno­wa­cyj­nych kom­po­zy­tów Al2O3/Ti/Ni zbro­jo­nych faza­mi mię­dzy­me­ta­licz­ny­mi i scha­rak­te­ry­zo­wa­nie ich mikro­struk­tu­ry oraz wybra­nych wła­ści­wo­ści mecha­nicz­nych. Otrzy­ma­ne wyni­ki pozwo­lą na zdo­by­cie nowej, pod­sta­wo­wej wie­dzy na temat mate­ria­łów kom­po­zy­to­wych cera­mi­ka-metal z ukła­du Al2O3/Ti/Ni” – pod­kre­śla kie­row­nik pro­jek­tu.

Ewa Jan­kie­wicz
rzecz­nik pra­so­wy WAT

Wyni­ki kon­kur­su MINIATURA 3

Kolędowanie w Bibliotece Głównej WAT

W minio­ną sobo­tę, 7 grud­nia w holu Biblio­te­ki Głów­nej naszej uczel­ni odbył się kon­cert miko­łaj­ko­wy, na któ­ry licz­nie przy­by­li mali miesz­kań­cy war­szaw­skie­go Bemo­wa. Wspól­nie śpie­wa­no świą­tecz­ne  kolę­dy i pasto­rał­ki.  

Impre­zę popro­wa­dzi­li Miko­łaj i Pani Miko­ła­jo­wa. Na kon­cer­cie obec­na była  licz­na gru­pa małych miesz­kań­ców dziel­ni­cy Bemo­wo, któ­rzy przy­by­li tu wraz ze swo­imi rodzi­ca­mi i opie­ku­na­mi.  W pięk­nej, świą­tecz­nej sce­ne­rii Biblio­te­ki dzie­ci mia­ły oka­zję wysłu­chać kolęd, pasto­ra­łek i świą­tecz­nych pio­se­nek. Spo­tka­nie zakoń­czy­ło się wspól­nym kolę­do­wa­niem, w któ­rym udział wzię­li tak­że arty­ści  „LATAJĄCEGO DOMU KULTURY” – gru­py, któ­ra reali­zu­je ple­ne­ro­we warsz­ta­ty i wyda­rze­nia ani­ma­cyj­ne dla dzie­ci.

„Cie­szy­my się, że przy­ja­zna prze­strzeń Biblio­te­ki WAT przy­czy­nia się do krze­wie­nia wie­lo­po­ko­le­nio­wej tra­dy­cji wspól­ne­go kolę­do­wa­nia” – pod­kre­śla dr Bogu­mi­ła Koniecz­ny-Rozen­feld, dyrek­tor Biblio­te­ki Głów­nej WAT.  

Kon­cert zakoń­czył rocz­ną współ­pra­cę pomię­dzy dziel­ni­cą Bemo­wo a Biblio­te­ką Głów­ną WAT w  ramach reali­za­cji pro­jek­tu z Budże­tu Par­ty­cy­pa­cyj­ne­go na rok 2019. Pro­jekt ten zakła­dał orga­ni­za­cję w Biblio­te­ce cyklicz­nych dzia­łań twór­czych i kul­tu­ral­nych oraz warsz­ta­tów dla dzie­ci z war­szaw­skie­go Bemo­wa.

Anna Ambro­ziak
fot. źró­dło: www​.kul​tu​ral​ne​dzie​ci​.pl

Kompania honorowa WAT przed Grobem Nieznanego Żołnierza

8 grud­nia w samo połu­dnie kom­pa­nia hono­ro­wa Woj­sko­wej Aka­de­mii Tech­nicz­nej  doko­na­ła zmia­ny poste­run­ku hono­ro­we­go przed Gro­bem Nie­zna­ne­go Żoł­nie­rza w War­sza­wie. Przed uro­czy­sto­ścią, w obec­no­ści miesz­kań­ców sto­li­cy i tury­stów, zosta­ła odczy­ta­na infor­ma­cja o Woj­sko­wej Aka­de­mii Tech­nicz­nej oraz o histo­rii Gro­bu Nie­zna­ne­go Żoł­nie­rza.  Zmia­ny war­tow­ni­ków na poste­run­ku hono­ro­wym doko­nał dowód­ca plu­to­nu 9 kom­pa­nii por. Bogu­mił Bory­sie­wicz. W skład kom­pa­nii hono­ro­wej weszli żoł­nie­rze 9 kom­pa­nii 3 Bata­lio­nu Szkol­ne­go.

Na co dzień war­tę hono­ro­wą przed Gro­bem Nie­zna­ne­go Żoł­nie­rza peł­nią żoł­nie­rze Puł­ku Repre­zen­ta­cyj­ne­go Woj­ska Pol­skie­go. W celu nada­nia wyda­rze­niu naj­wyż­szej ran­gi, Dowódz­two Gar­ni­zo­nu War­sza­wa zapro­si­ło do udzia­łu w tych uro­czy­sto­ściach wszyst­kie jed­nost­ki Sił Zbroj­nych RP oraz pozo­sta­łe służ­by mun­du­ro­we: Poli­cję, Służ­bę Wię­zien­ną, Straż Gra­nicz­ną i Pań­stwo­wą Straż Pożar­ną.

Tekst i fot.: kpt. Tomasz Misie­juk

Zawiadomienie o Zebraniu Stowarzyszenia Przyjaciół Wojskowej Akademii Technicznej

Uprzej­mie infor­mu­ję, że Zarząd Sto­wa­rzy­sze­nia Przy­ja­ciół WAT zwo­łu­je Zebra­nie Sto­wa­rzy­sze­nia w dniu 17 grud­nia 2019 r. o godz. 16.00 w Klu­bie WAT sala 119

Pro­po­no­wa­ny prze­bieg Zebra­nia:

  1. Otwar­cie
  2. Wystą­pie­nie pre­ze­sa Zarzą­du Sto­wa­rzy­sze­nia Przy­ja­ciół WAT
  3. Wystą­pie­nie skarb­ni­ka Sto­wa­rzy­sze­nia Przy­ja­ciół WAT
  4. Spra­wy róż­ne
    1. spo­so­by oży­wie­nia dzia­łal­no­ści Sto­wa­rzy­sze­nia
    2. zwięk­sze­nie aktyw­no­ści Zarzą­du i człon­ków
    3. wrę­cze­nie upo­min­ków jubi­la­tom
  5. Zakoń­cze­nie zebra­nia.
  6. Spo­tka­nie opłat­ko­we w Kawiar­ni Klu­bu WAT

Liczy­my na dobrą fre­kwen­cję, gdyż jest ona dla nas mia­rą zain­te­re­so­wa­nia Człon­ków funk­cjo­no­wa­niem nasze­go Sto­wa­rzy­sze­nia i oce­ną dzia­łal­no­ści Zarzą­du.

Nie­obec­ność pro­szę zgła­szać do 12 grud­nia 2019 roku

  • Miro­sław Nowa­kow­ski tel. 683 663 513
  • Marek Jac­kow­ski tel. 696 449 496
  • Andrzej Bocz­kow­ski tel. 604 454 755

Prze­sy­łam wyra­zy sza­cun­ku i ser­decz­ne pozdro­wie­nia

Dariusz Koenig − pre­zes Zarzą­du
War­sza­wa dnia 4 grud­nia 2019 roku

Zawodnik WAT mistrzem Europy w Trójboju Siłowym

Zawod­nik KU AZS WAT Piotr Sadow­ski, absol­went Wydzia­łu Cyber­ne­ty­ki, zdo­był tytuł Mistrza Euro­py Senio­rów w kate­go­rii 120 kg pod­czas Mistrzostw Euro­py Senio­rów w Trój­bo­ju Siło­wym. Zawo­dy odby­ły się w dniach 25.11. – 08.12. w Kow­nie (Litwa).

Wśród naj­sil­niej­szych atle­tów nasze­go kon­ty­nen­tu Piotr Sadow­ski już przed ostat­nim podej­ściem zapew­nił sobie zło­ty medal.

Tekst i fot.: Wal­de­mar Stan­gret

1 2 3 4 89