Strona główna » Aktualności » WAT zaangażowany w prace nad hełmem wspierającym oddychanie u pacjentów z COVID-19

WAT zaangażowany w prace nad hełmem wspierającym oddychanie u pacjentów z COVID-19

Lecze­nie nie­wy­dol­no­ści odde­cho­wej w prze­bie­gu zaka­że­nia koro­na­wi­ru­sem będzie łatwiej­sze dzię­ki mię­dzy­uczel­nia­nej ini­cja­ty­wie, w ramach któ­rej został opra­co­wa­ny pro­to­typ heł­mu do wen­ty­la­cji nie­in­wa­zyj­nej. Pomy­sło­daw­cą i koor­dy­na­to­rem przed­się­wzię­cia jest ane­ste­zjo­log Łukasz Wró­blew­ski z Cen­tral­ne­go Szpi­ta­la Kli­nicz­ne­go Uni­wer­sy­tec­kie­go Cen­trum Kli­nicz­ne­go War­szaw­skie­go Uni­wer­sy­te­tu Medycz­ne­go. W pra­ce nad tym nowym w Pol­sce roz­wią­za­niem zaan­ga­żo­wa­ne są dwa zespo­ły inży­nier­skie – z Woj­sko­wej Aka­de­mii Tech­nicz­nej i Poli­tech­ni­ki War­szaw­skiej przy współ­pra­cy z Wydzia­łem Wzor­nic­twa Prze­my­sło­we­go Aka­de­mii Sztuk Pięk­nych w War­sza­wie.

Pro­jekt jest odpo­wie­dzią pol­skich naukow­ców na zale­ce­nia mię­dzy­na­ro­do­wych towa­rzystw inten­syw­nej tera­pii doty­czą­cych efek­tyw­nych metod lecze­nia nie­wy­dol­no­ści odde­cho­wej w prze­bie­gu cho­ro­by COVID-19. „Ta for­ma tle­no­te­ra­pii i wspar­cia odde­cho­we­go wyda­je się być dobrą alter­na­ty­wą dla innych metod wen­ty­la­cji nie­in­wa­zyj­nej, zwłasz­cza w dobie ogra­ni­cza­nia bez­po­śred­nie­go kon­tak­tu z poten­cjal­nie zakaź­nym powie­trzem wydy­cha­nym przez pacjen­ta. W Pol­sce ten spo­sób wen­ty­la­cji nie­in­wa­zyj­nej nie jest sze­ro­ko roz­pro­pa­go­wa­ny głów­nie z powo­du wyso­kich kosz­tów jed­no­ra­zo­wych heł­mów, a obec­nie rów­nież z powo­du bra­ku moż­li­wo­ści ich zaku­pu” – mówi dr Łukasz Wró­blew­ski z Cen­tral­ne­go Szpi­ta­la Kli­nicz­ne­go przy ul. Bana­cha 1a w War­sza­wie.

Pod­sta­wo­wą zale­tą heł­mu wspie­ra­ją­ce­go pro­ces oddy­cha­nia jest moż­li­wość uzy­ska­nia odpo­wied­nich, regu­lo­wa­nych w zależ­no­ści od potrzeb war­to­ści ciśnie­nia powie­trza oraz stę­że­nia tle­nu wewnątrz heł­mu, co uła­twia oddy­cha­nie pacjen­ta. „Pod­łą­cze­nie linii tle­no­wej do ukła­du dolo­to­we­go pozwa­la na sto­so­wa­nie tle­nu w stę­że­niu ponad 90%. Ponad­to, wyizo­lo­wa­nie pacjen­ta oraz fil­tro­wa­nie wydy­cha­ne­go przez nie­go powie­trza umoż­li­wia ogra­ni­cze­nie roz­prze­strze­nia­nia się wiru­sa i zmniej­sza ryzy­ko zara­że­nia innych osób” – tłu­ma­czy  mjr dr inż. Paweł Pła­tek z Insty­tu­tu Tech­ni­ki Uzbro­je­nia Wydzia­łu Mecha­tro­ni­ki i Lot­nic­twa, kie­ru­ją­cy pra­ca­mi pro­wa­dzo­ny­mi w Woj­sko­wej Aka­de­mii Tech­nicz­nej.

W pro­jekt zaan­ga­żo­wa­ni są rów­nież pra­cow­ni­cy Insty­tu­tu Robo­tów i Kon­struk­cji Maszyn Wydzia­łu Inży­nie­rii Mecha­nicz­nej WAT. W efek­cie współ­pra­cy tych dwóch Insty­tu­tów w uczel­ni opra­co­wa­no i wyko­na­no kil­ka warian­tów czę­ści ukła­du dopro­wa­dza­ją­ce­go i odpro­wa­dza­ją­ce­go powie­trze z heł­mu. Zosta­ła też opra­co­wa­na tech­no­lo­gia ich wytwa­rza­nia za pomo­cą tzw. dru­ku 3D. „Dzię­ki zasto­so­wa­niu tech­ni­ki dru­ku 3D w pro­ce­sie wytwa­rza­nia ele­men­tów kon­struk­cyj­nych bar­dzo szyb­ko zwe­ry­fi­ko­wa­li­śmy wstęp­nie przy­ję­te zało­że­nia kon­struk­cyj­ne i wpro­wa­dzi­li­śmy nie­zbęd­ne popraw­ki inży­nier­skie zwięk­sza­ją­ce funk­cjo­nal­ność oraz ergo­no­micz­ność poszcze­gól­nych czę­ści” – mówi mgr inż. Kamil Cie­plak z Insty­tu­tu Tech­ni­ki Uzbro­je­nia Wydzia­łu Mecha­tro­ni­ki i Lot­nic­twa WAT.

Wyko­na­nie goto­wych zesta­wów czę­ści, a potem zmon­to­wa­nie dużej licz­by heł­mów i roz­po­czę­cie testów na więk­szej licz­bie pacjen­tów będzie moż­li­we dzię­ki zaku­po­wi sprzę­tu i mate­ria­łów eks­plo­ata­cyj­nych do dru­ka­rek 3D, zre­ali­zo­wa­ne­mu przy wspar­ciu władz Woj­sko­wej Aka­de­mii Tech­nicz­nej, Wydzia­łu Mecha­tro­ni­ki i Lot­nic­twa oraz Wydzia­łu Inży­nie­rii Mecha­nicz­nej.

Zespół reali­zu­ją­cy zada­nia na Wydzia­le Samo­cho­dów i Maszyn Robo­czych Poli­tech­ni­ki War­szaw­skiej oraz na Wydzia­le Wzor­nic­twa Prze­my­sło­we­go Aka­de­mii Sztuk Pięk­nych w War­sza­wie odpo­wie­dzial­ny jest w pro­jek­cie za dobór mate­ria­łów do wyko­na­nia heł­mu i opra­co­wa­nie alter­na­tyw­nych roz­wią­zań uła­twia­ją­cych szyb­ki dostęp do pacjen­ta w nagłych sytu­acjach – opty­ma­li­za­cję podat­no­ści obsłu­go­wej heł­mu. Ponad­to, pod­ję­to pra­ce, któ­re mają na celu opra­co­wa­nie pro­to­ty­po­we­go mode­lu urzą­dze­nia typu CPAP (Con­ti­nu­ous Posi­ti­ve Air­way Pres­su­re), nie­zbęd­ne­go do zapew­nie­nia wła­ści­we­go prze­pły­wu powie­trza w heł­mie.  Pra­ca­mi zespo­łu w tym zakre­sie kie­ru­je dr inż. Prze­my­sław Sie­miń­ski we współ­pra­cy z dr. inż. Jaro­sła­wem Seń­ko.

W wyni­ku zaan­ga­żo­wa­nia i współ­pra­cy zespo­łów z Woj­sko­wej Aka­de­mii Tech­nicz­nej i Poli­tech­ni­ki War­szaw­skiej oraz dzię­ki wspar­ciu fir­my WATS z Buja­ko­wa (pro­du­cen­ta wyro­bów nadmu­chi­wa­nych) w cią­gu mie­sią­ca powsta­ło kil­ka róż­nych warian­tów heł­mów. Obec­nie są one testo­wa­ne przez leka­rzy i stu­den­tów War­szaw­skie­go Uni­wer­sy­te­tu Medycz­ne­go. Po bada­niach i cer­ty­fi­ka­cji mają szan­se tra­fić do pol­skich szpi­ta­li, gdzie będą sto­so­wa­ne do lecze­nia pacjen­tów z nie­wy­dol­no­ścią odde­cho­wą.

Ewa Jan­kie­wicz, mjr Paweł Pła­tek