» » Prof. Roman Dąbrowski laureatem nagrody im. Wojciecha Świętosławskiego

Prof. Roman Dąbrowski laureatem nagrody im. Wojciecha Świętosławskiego

wpis w: Aktualności | 0

Tego­rocz­nym lau­re­atem nagro­dy spe­cjal­nej im. Woj­cie­cha Świę­to­sław­skie­go został eme­ry­to­wa­ny nauczy­ciel aka­de­mic­ki Wydzia­łu Nowych Tech­no­lo­gii i Che­mii WAT prof. dr hab. inż. Roman Dąbrow­ski – uzna­ny na świe­cie auto­ry­tet nauko­wy w obsza­rze syn­te­zy związ­ków cie­kło­kry­sta­licz­nych.

Nagro­da przy­zna­wa­na jest przez Zarząd Oddzia­łu War­szaw­skie­go Pol­skie­go Towa­rzy­stwa Che­micz­ne­go od 2013 r. Jej lau­re­aci posia­da­ją wybit­ne osią­gnię­cia w dzie­dzi­nie che­mii, tech­no­lo­gii che­micz­nej i nauk pokrew­nych. Celem wyróż­nie­nia jest wspie­ra­nie oraz pro­pa­go­wa­nie dzia­łal­no­ści badaw­czej che­mi­ków z regio­nu war­szaw­skie­go, jak rów­nież upa­mięt­nie­nie syl­wet­ki jej patro­na prof. Woj­cie­cha Świę­to­sław­skie­go ‒ wybit­ne­go pol­skie­go che­mi­ka, prze­wod­ni­czą­ce­go Pol­skie­go Towa­rzy­stwa Che­micz­ne­go, dwu­krot­nie nomi­no­wa­ne­go do Nagro­dy Nobla w dzie­dzi­nie che­mii.

Uho­no­ro­wa­nie lau­re­atów kon­kur­su odby­ło się 14 czerw­ca w Gma­chu Tech­no­lo­gii Che­micz­nej Wydzia­łu Che­micz­ne­go Poli­tech­ni­ki War­szaw­skiej. Nagro­dy wrę­czył pre­zes Zarzą­du OW PTChem prof. dr hab. inż. Robert Nowa­kow­ski (IChF PAN). Dzię­ku­jąc za to szcze­gól­ne wyróż­nie­nie prof. Dąbrow­ski powie­dział, że jest ono podwój­ną satys­fak­cją, ponie­waż wła­śnie w Gma­chu Tech­no­lo­gii Che­micz­nej PW, 57 lat temu odbie­rał dyplom ukoń­cze­nia stu­diów. Pro­fe­sor pod­kre­ślił, że wyni­ki, któ­re uzy­skał zespół kie­ro­wa­ny przez nie­go są rezul­ta­tem inspi­ru­ją­cej współ­pra­cy mię­dzy­na­ro­do­wej, zwłasz­cza z ośrod­ka­mi chiń­ski­mi i indyj­ski­mi. Uro­czy­stość uświet­nił wykład prof. Pier­re Auder­bert z Eco­le Nor­ma­le Super­ieu­re de Cachan we Fran­cji.

Pod­czas odbie­ra­nia nagro­dy prof. Dąbrow­skie­mu towa­rzy­szy­li przed­sta­wi­cie­le Woj­sko­wej Aka­de­mii Tech­nicz­nej: pro­rek­tor ds. nauko­wych prof. Krzysz­tof Czu­pryń­ski, dzie­kan Wydzia­łu Nowych Tech­no­lo­gii i Che­mii prof. dr hab. inż. Sta­ni­sław Cudzi­ło, pro­dzie­kan ds. nauko­wych WTC dr hab. inż. Paweł Per­kow­ski, kie­row­nik Zakła­du Che­mii ppłk dr hab. inż. Prze­my­sław Kula oraz kie­row­nik Zakła­du Fizy­ki i Tech­no­lo­gii Krysz­ta­łów dr hab. inż. Wik­tor Pie­cek.

Zgod­nie z regu­la­mi­nem nagro­dy przy­zna­wa­ne są w trzech stop­niach za pra­ce opu­bli­ko­wa­ne lub wyko­na­ne w ostat­nich pię­ciu latach. Ponad­to Oddział War­szaw­ski może przy­znać nagro­dę spe­cjal­ną naukow­com, któ­rzy w spo­sób szcze­gól­ny zasłu­ży­li się dla roz­wo­ju pol­skiej che­mii, zarów­no w sen­sie badaw­czym, jak i popu­la­ry­za­tor­skim. Pod­czas roz­pa­try­wa­nia wnio­sków, jury oce­nia kan­dy­da­tów bio­rąc pod uwa­gę m.in. nowa­tor­stwo badań, rolę nomi­no­wa­ne­go w wyko­na­niu pra­cy, zna­cze­nie pra­cy dla roz­wo­ju che­mii w Pol­sce, zna­cze­nie osią­gnięć prak­tycz­nych, zna­cze­nie pra­cy w roz­wo­ju nauko­wym nomi­no­wa­ne­go, ran­ga cza­so­pi­sma, w któ­rym uka­za­ła się pra­ca, czy też wdro­że­nie paten­tu lub zasto­so­wa­nia prak­tycz­ne­go.

Prof. dr hab. inż. Roman Dąbrow­ski uro­dził się 6 mar­ca 1937 r. w War­sza­wie. Stu­dia che­micz­ne ukoń­czył na Wydzia­le Che­micz­nym Poli­tech­ni­ki War­szaw­skiej w 1961 r. W tym samym roku 1 mar­ca roz­po­czął pra­cę w Wydzia­le Che­micz­nym Woj­sko­wej Aka­de­mii Tech­nicz­nej, na któ­rym uzy­skał sto­pień dok­to­ra nauk tech­nicz­nych na pod­sta­wie roz­pra­wy pt. „Otrzy­my­wa­nie i bada­nie prze­wod­nic­twa poli­me­rów fta­le­ino­wych”. Następ­nie, w 1971 r. uzy­skał sto­pień dok­to­ra habi­li­to­wa­ne­go w zakre­sie nauk tech­nicz­nych. W roku 1973 został mia­no­wa­ny na sta­no­wi­sko docen­ta i kie­ro­wał Zakła­dem Che­mii Orga­nicz­nej, a póź­niej Kate­drą Che­mii. W roku 1981 uzy­skał tytuł pro­fe­so­ra nad­zwy­czaj­ne­go nauk tech­nicz­nych, w 1989 r. pro­fe­so­ra zwy­czaj­ne­go nauk che­micz­nych, a w 1991 r. został mia­no­wa­ny na sta­no­wi­sko pro­fe­so­ra zwy­czaj­ne­go. Prof. Dąbrow­ski odszedł na eme­ry­tu­rę 1 paź­dzier­ni­ka 2015 r.

Dzia­łal­ność nauko­wa prof. Dąbrow­skie­go cha­rak­te­ry­zo­wa­ła się mul­ti­dy­scy­pli­nar­no­ścią. Publi­ka­cje pro­fe­so­ra doty­czą zarów­no che­mii orga­nicz­nej (syn­te­za związ­ków cie­kło­kry­sta­licz­nych), jak i che­mii fizycz­nej w zakre­sie ter­mo­dy­na­mi­ki przejść fazo­wych i opto­elek­tro­ni­ki. Na począt­ku karie­ry zaj­mo­wał się głów­nie bada­niem pół­prze­wod­ni­ków orga­nicz­nych. Następ­nie w 1975 r. w Woj­sko­wej Aka­de­mii Tech­nicz­nej dołą­czył do nowo­pow­sta­łe­go wie­lo­dy­scy­pli­nar­ne­go zespo­łu do opra­co­wa­nia tech­no­lo­gii budo­wy wskaź­ni­ków cie­kło­kry­sta­licz­nych, kie­ro­wa­ne­go przez prof. Józe­fa Żmi­ję. Prof. Dąbrow­ski roz­po­czął pra­ce w zakre­sie syn­te­zy związ­ków cie­kło­kry­sta­licz­nych. W tej tema­ty­ce pra­cu­je aktu­al­nie, mimo przej­ścia na eme­ry­tu­rę. Wyni­ki badaw­cze i apli­ka­cyj­ne, któ­re prof. Dąbrow­ski uzy­sku­je pozwa­la­ją zali­czyć jego same­go oraz ośro­dek, któ­ry stwo­rzył, do lide­rów w ska­li świa­to­wej. Jest twór­cą ponad 90 paten­tów. Ponad­to wypro­mo­wał kil­ku­na­stu dok­to­rów. Wyni­kiem pra­cy zespo­łu kie­ro­wa­ne­go przez prof. Dąbrow­skie­go jest syn­te­za ponad 3000 nowych związ­ków cie­kło­kry­sta­licz­nych i ponad 2000 rodza­jów mie­sza­nin cie­kło­kry­sta­licz­nych dla róż­nych rodza­jów efek­tów elek­tro­op­tycz­nych. Za bazą SCOPUS moż­na podać, że lau­re­at jest współ­au­to­rem 641 publi­ka­cji cyto­wa­nych 3200 razy (bez auto­cy­to­wań), co daje indeks Hir­sha rów­ny 26. Wyso­ką bie­żą­cą aktyw­ność nauko­wą lau­re­ata potwier­dza fakt, że w 2017 r. był współ­au­to­rem 19 publi­ka­cji z listy A, a w 2018 r. uka­za­ło się już 5 jego publi­ka­cji w wyso­ko punk­to­wa­nych cza­so­pi­smach.

Obok prof. Roma­na Dąbrow­skie­go, tego­rocz­ny­mi lau­re­ata­mi kon­kur­su zosta­li: prof. Krzysz­tof Woź­niak (UW) – nagro­da I stop­nia, dr Woj­ciech Cha­ła­daj (IChO PAN) – nagro­da II stop­nia, mgr Łukasz Skór­ka (PW) – nagro­da III stop­nia.

 

Ewa Jan­kie­wicz, Moni­ka Przy­był
fot. Paweł Per­kow­ski