» » Magazynowanie paliwa przyszłości

Magazynowanie paliwa przyszłości

wpis w: Aktualności | 0

Woj­sko­wa Aka­de­mia Tech­nicz­na zawar­ła z  Naro­do­wym Cen­trum Badań i Roz­wo­ju umo­wę na reali­za­cję pro­jek­tu badaw­cze­go doty­czą­ce­go opra­co­wa­nia nowo­cze­sne­go zbior­ni­ka na wodór. Pier­wia­stek ten, według prze­wi­dy­wań, sta­nie się w nie­da­le­kiej przy­szło­ści powszech­nym nośni­kiem ener­gii, alter­na­tyw­nym wobec kon­wen­cjo­nal­nych paliw zło­żo­nych z węglo­wo­do­rów. Jest to pierw­szy w naszej uczel­ni pro­jekt badaw­czy finan­so­wa­ny według nowej for­mu­ły pro­blem dri­ven rese­arch. Jej pod­sta­wą jest zde­fi­nio­wa­nie kon­kret­ne­go pro­ble­mu, sta­no­wią­ce­go barie­rę roz­wo­ju obec­nie sto­so­wa­nych roz­wią­zań.

Pro­jekt pn. „H2 NAUTIC” będzie finan­so­wa­ny w ramach uru­cho­mio­ne­go w 2018 roku przez NCBR Pro­gra­mu Maga­zy­no­wa­nia Wodo­ru. Celem pro­gra­mu jest opra­co­wa­nie tech­no­lo­gii maga­zy­no­wa­nia wodo­ru oraz skon­stru­owa­nie pro­to­ty­pu zasob­ni­ka wodo­ro­we­go do zasto­so­wań mobil­nych. Efek­tyw­ny, a jed­no­cze­śnie tani zasob­nik wodo­ru jest obec­nie iden­ty­fi­ko­wa­ny, jako jeden z klu­czo­wych ele­men­tów tech­no­lo­gii wyko­rzy­sta­nia zasob­ni­ka wodo­ru jako maga­zy­nu ener­gii. Zma­ga­zy­no­wa­ny wodór będzie mógł być uży­ty do zasi­la­nia ogniw pali­wo­wych, wytwa­rza­ją­cych prąd elek­trycz­ny w spo­sób bez­piecz­ny dla śro­do­wi­ska.

Pro­jekt reali­zu­je spe­cjal­nie powo­ła­ny zespół pod kie­row­nic­twem mjr. dr. inż. Mar­ka Polań­skie­go z Kate­dry Zaawan­so­wa­nych Mate­ria­łów i Tech­no­lo­gii Wydzia­łu Nowych Tech­no­lo­gii i Che­mii WAT. Ci doświad­cze­ni bada­cze mogą pochwa­lić się waż­ny­mi osią­gnię­cia­mi, m.in. opra­co­wa­niem w 2014 roku uni­ka­to­wej meto­dy popra­wie­nia szyb­ko­ści wymia­ny cie­pła w zbior­ni­kach wodor­ko­wych. Meto­da ta pole­ga na wpra­wie­niu zło­ża prosz­ko­we­go w ruch, powo­du­ją­cy wydaj­ne  mie­sza­nie zło­ża w zbior­ni­ku, jed­no­cze­śnie powo­du­jąc zwięk­sze­nie efek­tyw­no­ści wymia­ny cie­pła, a przez to umoż­li­wie­nie jego bar­dzo szyb­kie­go łado­wa­nia i roz­ła­do­wy­wa­nia. Bada­nia w tym obsza­rze zaowo­co­wa­ły skon­stru­owa­niem pro­to­ty­pu zbior­ni­ka do zasi­la­nia samo­cho­du pn. Hydro­car Pre­mier (Pro­jekt POIG 01.03.01 – 14-016/08 – kie­row­nik prof. dr hab. inż. Leszek Jaro­sze­wicz). Doświad­cze­nie zdo­by­te pod­czas prac nad budo­wą zbior­ni­ka w samo­cho­dzie, umoż­li­wi­ło roz­wi­nię­cie badań nad warian­ta­mi uni­wer­sal­ne­go zbior­ni­ka ener­gii do prze­cho­wy­wa­nia wodo­ru w sta­nie sta­łym.

Współ­pra­cu­jąc jed­no­cze­śnie z fir­mą Pega­zus Boats sp. z o.o, wio­dą­cym pro­du­cen­tem moto­ro­wych jach­tów wypo­czyn­ko­wych i łodzi węd­kar­skich, opra­co­wa­no kon­cep­cję zasto­so­wa­nia zbior­ni­ka wodo­ro­we­go w rekre­acyj­nych łodziach. Zapro­po­no­wa­ne w ramach pro­jek­tu „H2 NAUTIC” roz­wią­za­nie ma na celu znacz­ne zwięk­sze­nie zasię­gu łodzi, w porów­na­niu do kla­sycz­ne­go napę­du elek­trycz­ne­go z zasi­la­niem aku­mu­la­to­ra­mi żelo­wy­mi. Ponad­to brak gene­ro­wa­nych zanie­czysz­czeń i nad­mier­ne­go hała­su (jak w przy­pad­ku łodzi z napę­dem spa­li­no­wym) umoż­li­wi jed­no­st­ce pły­wa­ją­cej dostęp do obsza­rów ciszy, takich jak rezer­wa­ty wod­ne obję­te rygo­ra­mi eko­lo­gicz­ny­mi. W przy­szło­ści, w obsza­rach prze­wi­dzia­nych dla tego typu łodzi, mogły­by zostać zain­sta­lo­wa­ne, cał­ko­wi­cie bez­piecz­ne i nie­za­leż­ne od lądo­wej infra­struk­tu­ry, punk­ty cumo­wa­nia-uzu­peł­nia­nia wodo­ru. Pro­jekt zakła­da zatem opra­co­wa­nie ukła­du zasi­la­nia do przy­ja­znej śro­do­wi­sku, nowo­cze­snej jed­nost­ki pły­wa­ją­cej, moż­li­wej do zasto­so­wa­nia w róż­nych gałę­ziach gospo­dar­ki, wpi­su­ją­cej się w poli­ty­kę ochro­ny śro­do­wi­ska oraz zało­że­nia „gospo­dar­ki wodo­ro­wej”, wspie­ra­nej przez Mini­ster­stwo Ener­gii. War­to dodać, że zapla­no­wa­ne w pro­to­ty­pie nowo­cze­sne mate­ria­ły oraz zmia­ny kon­struk­cyj­ne mają zapew­nić jach­tom tury­stycz­nym i łodziom węd­kar­skim nie­spo­ty­ka­ne dotąd osią­gi i dodat­ko­we funk­cjo­nal­no­ści.  Szcze­gó­ły pozo­sta­ją na razie tajem­ni­cą kon­struk­to­rów.

Sam pro­gram Maga­zy­no­wa­nia Wodo­ru podzie­lo­ny jest na trzy eta­py prac badaw­czo-roz­wo­jo­wych, w któ­rych licz­ba wyko­naw­ców po każ­dym eta­pie będzie ogra­ni­cza­na na pod­sta­wie wery­fi­ka­cji osią­ga­nych wyni­ków. Auto­rzy „H2 NAUTIC” znaj­du­ją się dopie­ro na począt­ku dro­gi. O suk­ces nie będzie łatwo, wśród kon­ku­ren­tów znaj­du­ją się bowiem naukow­cy mają­cy w tej dzie­dzi­nie wie­lo­let­nie doświad­cze­nie w wio­dą­cych jed­nost­kach badaw­czych kra­ju, jak Insty­tut Wyso­kich Ciśnień PAN czy Poli­tech­ni­ki Wro­cław­ska oraz Poli­tech­ni­ka Łódz­ka. W wypad­ku pozy­tyw­nej wery­fi­ka­cji efek­tów badań zespo­łu mjr. dr. inż. Mar­ka Polań­skie­go, reali­za­cja pro­jek­tu zakoń­czy się jesie­nią 2021 roku. Łącz­ny poziom dofi­nan­so­wa­nia „H2 NAUTIC” się­gnął­by wów­czas 9,2 mln PLN.

Karol Komo­row­ski
fot. Paweł Jóź­wik