Dnia 19 listopada 2013 r. został podpisany akt założycielski spółki celowej pod nazwą „TechnoWAT” Sp. z o.o. Zadaniem Spółki celowej jest uczestnictwo w komercjalizacji pośredniej lub bezpośredniej wyników badań naukowych lub prac rozwojowych Wojskowej Akademii Technicznej.

Komercjalizacja polega na sprzedaży lub licencjonowaniu opracowanych technologii oraz na obejmowaniu przez nią udziałów w spółkach kapitałowych lub tworzeniu przez nią spółek kapitałowych, które powstają w celu wdrożenia wyników badań naukowych lub prac rozwojowych prowadzonych w Akademii.

Dnia 23 lutego 2017 r. odbyło się Nadzwyczajne Zgromadzenie Wspólników „TechnoWAT” Sp. z o.o. na którym została podjęta uchwała postanawiająca o rozwiązaniu Spółki i otwarciu jej likwidacji.

Narodowa Agencja Promocji Zaawansowanych Technologii S.A. – bieżąca działalność aktualnie koncentruje się na realizacji zadań związanych z koordynacją Klastra Inżynierii Kosmicznej i Satelitarnej zrzeszającego ponad 50 podmiotów. Klaster Inżynierii Kosmicznej i Satelitarnej to powiązanie kooperacyjne niezależnych przedsiębiorców oraz organizacji badawczych i instytucji otoczenia biznesu. Klaster stanowi umowne porozumienie organizacyjne jego Członków w zakresie wzajemnego współdziałania. Narodowa Agencja Promocji Zaawansowanych Technologii S. A. jako jego Koordynator działa w celu :

  • wzmocnienia potencjału sektora kosmicznego poprzez tworzenie sieci współpracy przedsiębiorstw tworzących wspólne łańcuchy dostaw;
  • tworzenia warunków dla efektywnej współpracy pomiędzy przedsiębiorstwami z branży technologii kosmicznych i satelitarnych oraz organizacjami badawczymi działającymi w obszarze kosmicznym i instytucjami otoczenia biznesu;
  • wspierania innowacyjności oraz stymulowania nowatorskich rozwiązań w dziedzinie inżynierii kosmicznej i satelitarnej, a także komercjalizacji tych rozwiązań.

Laboratorium Badań Napędów Lotniczych „Polonia Aero” jest ośrodkiem badawczo-naukowym zajmującym się badaniem w zimnym przepływie prototypów turbin niskiego ciśnienia stosowanych przede wszystkim w silnikach lotniczych, jak również testowaniem demonstratorów technologii wykorzystywanych w budowie lotniczych silników turbinowych. Prowadzone prace mają na celu między innymi optymalizację profili aerodynamicznych łopatek turbin oraz zmniejszenie poziomu hałasu emitowanego przez te silniki poprzez weryfikowanie symulacji komputerowych dzięki pomiarom eksperymentalnym.

Obiekt zlokalizowany jest na działce o powierzchni 3 ha, wniesionej do spółki przez Wojskowe Zakłady Lotnicze nr 4 S.A. – jednego z udziałowców. Głównym udziałowcem jest spółka GE Avio (Avio Aero). Pozostałymi udziałowcami są także Wojskowa Akademia Techniczna oraz Politechnika Warszawska.

W firmie Polonia Aero zatrudnionych jest 20 osób, z czego połowa zajmuje się prowadzeniem testów oraz utrzymaniem ruchu. Pozostali pracownicy to konstruktorzy.

Na terenie laboratorium znajdują się następujące obiekty:

  • Budynek główny (z częścią techniczną oraz częścią biurowo – socjalną),
  • Budynek elektryczny (składający się z rozdzielni, komór transformatorów oraz pomieszczenia magazynowego),
  • Stacja transformatorowa 110 / 15 kV (moc przyłączeniowa – 45 MW),
  • Zespół wież chłodniczych (służący do odprowadzania do otoczenia ciepła wytwarzanego w instalacjach laboratorium),
  • Zbiorniki wód opadowych oraz na potrzeby p-poż,
  • Generator prądotwórczy,

Testowana turbina zainstalowana jest na stanowisku badawczym znajdującym się w Sali Prób. Do napędu wirnika turbiny służy sprężone powietrze wytwarzane przez zespół trzech trzystopniowych sprężarek odśrodkowych z chłodnicami międzystopniowymi, napędzanych silnikami elektrycznymi o mocy 7,2 MW każdy. Każda ze sprężarek jest w stanie dostarczyć do 25 kg powietrza na sekundę. Łącznie zespół trzech sprężarek wytwarza do 75 kg powietrza na sekundę (istnieje
możliwość podania na turbinę większych ilości powietrza – do 80 kg/s; w tym celu kieruje się dodatkowo powietrze przez strumienicę). Sprężone powietrze jest dalej prowadzone przez jedną z czterech zwężek Venturiego w celu pomiaru wydatku masowego. Następnie strumień powietrza przepływa przez 4 równoległe podgrzewacze elektryczne o mocy 2,2 MW każdy. Podgrzewacze te umożliwiają podwyższenie temperatury powietrza podawanego na testowaną turbinę maksymalnie do 650K. Dalej, powietrze o ustalonych parametrach (temperatura, ciśnienie, wydatek masowy) kierowane jest na testowaną turbinę, której wirnik obraca się ze stałą, ustaloną prędkością utrzymywaną przez tzw. hamulec wodny. Po przejściu przez testowaną turbinę, powietrze kierowane jest kanałem wylotowym do komory wylotowej (umożliwiającej zasymulowanie ciśnienia na wylocie z turbiny w zakresie od 24 kPa do 250 kPa), a stamtąd do otoczenia przez dedykowany układ wylotowy z tłumikami. Podczas prowadzenia testów, w turbinie dokonuje się, w zależności od potrzeb, pomiarów ciśnień, temperatur, sił, poziomu wibracji oraz hałasu.

Podstawowe parametry obiektu

  • Największa średnica testowanej turbiny: 1900 mm,
  • Masa testowanej turbiny do 50 kN,
  • Maksymalny wydatek masowy powietrza: 80 kg/s,
  • Maksymalne ciśnienie powietrza po stronie zasilania: 750 kPa,
  • Minimalne ciśnienie powietrza po stronie wylotowej: 24 kPa,
  • Maksymalna temperatura powietrza po stronie zasilania: 650 K,
  • Maksymalna moc turbiny na wale: 16 MW,
  • Maksymalny moment obrotowy: 67 kNm,
  • Maksymalny ciąg do kompensacji przez zespół tłoka odciążającego: 75 kN,
  • Maksymalna prędkość obrotowa turbiny: 5000 obr/min (10000 obr/min po zastosowaniu przekładni)