HISTORIA

Wydział Cybernetyki Wojskowej Akademii Technicznej powstał w 1968 roku, jako odpowiedź na rosnące zapotrzebowanie Sił Zbrojnych
i gospodarki narodowej na specjalistów zakresie wykorzystania metod i środków informatyki w systemach dowodzenia wojskami i kierowania środkami walki oraz wspomagania procesów informacyjno-decyzyjnych. W całej swej dotychczasowej historii Wydział Cybernetyki był ośrodkiem wyprzedzającym współczesność, zarówno w zakresie badań naukowych, jak i dydaktyki. Twórcy Wydziału trafnie ocenili, że informatyka, automatyka oraz badania operacyjne będą nośnikami postępu oraz wyznacznikiem poziomu rozwoju cywilizacji przełomu XX i XXI wieku.

O jakości każdego wydziału akademickiego świadczy poziom przygotowania zawodowego jego absolwentów. Absolwenci Wydziału Cybernetyki dają świadectwo swojej najwyższej jakości na różnych i ważnych stanowiskach w kraju i na świecie. Postawa oraz sukcesy zawodowe i naukowe zdecydowanej większości z nich wystawiają Wydziałowi wysoką ocenę.   Dzień dzisiejszy stawia przed kadrą dydaktyczno-naukową Wydziału nowe wyzwania i zadania. Jednym z nich jest kształcenie, obok kandydatów na żołnierzy zawodowych, studentów cywilnych, których Wydział Cybernetyki zaczął kształcić począwszy od roku akademickiego 1997/1998, początkowo w ramach studiów niestacjonarnych (zaocznych i wieczorowych), a potem także stacjonarnych (dziennych). Wydział Cybernetyki był w Wojskowej Akademii Technicznej prekursorem w tym zakresie. Na Wydziale Cybernetyki Wojskowej Akademii Technicznej - jako jedynej w kraju uczelni i jednej z dwóch europejskich - oferowane jest od 1996 roku kształcenie na specjalności kryptologia. Wydział Cybernetyki jest zatem swoista kuźnią „spadkobierców” pogromców Enigmy. Powstanie Narodowego Centrum Kryptologii oraz strategia państwa w zakresie obrony cyberprzestrzeni Rzeczpospolitej Polskiej wygenerowały przed Wydziałem Cybernetyki nowe wyzwania, dotyczące kształcenia kandydatów na żołnierzy zawodowych w zakresie kryptologii na potrzeby Narodowego Centrum Kryptologii i Sił Zbrojnych oraz w zakresie szeroko rozumianego przeciwdziałania zagrożeniom w cyberprzestrzeni. Związane jest to nierozerwalnie z braniem udziału w pracach naukowo-badawczych w obszarze cyberprzestrzeni oraz w pracach związanych z identyfikacją zagrożeń oraz przeciwdziałaniem zagrożeniom dla elementów teleinformatycznej infrastruktury krytycznej oraz usługi sieciowych istotnych z punktu widzenia bezpieczeństwa i obrony państwa. Należy Nadmienić, że Wydział Cybernetyki wpisał się znakomicie w ostatnich pięciu latach w element polityki bezpieczeństwa Sił Zbrojnych i Państwa poprzez branie udziału w realizacji projektów z tego zakresu oraz szeroko rozumianego bezpieczeństwa narodowego.

STRUKTURA ORGANIZACYJNA WYDZIAŁU:

  • INSTYTUT SYSTEMÓW INFORMATYCZNYCH
  • INSTYTUT TELEINFORMATYKI I AUTOMATYKI
  • INSTYTUT MATEMATYKI I KRYPTOLOGII
  • INSTYTUT ORGANIZACJI I ZARZĄDZANIA

OFERTA NAUKOWO-BADAWCZA WYDZIAŁU OBEJMUJE PRACE W OBSZARACH:

  • projektowanie i usprawnianie systemów informatycznych;
  • modelowanie i symulacja działań bojowych;
  • modelowanie sytuacji kryzysowych i konfliktów;
  • projektowanie i implementacja systemów zarządzania kryzysowego oraz systemów wczesnego ostrzegania;
  • projektowanie i implementacja systemów wspomagania decyzji;
  • metody projektowania rozproszonych systemów informatycznych;
  • systemy czasu rzeczywistego;
  • roboty inteligentne i widzenie komputerowe;
  • sztuczna inteligencja i systemy ekspertowe;
  • grafika komputerowa i systemy rzeczywistości wirtualnej;
  • sieci komputerowe;
  • systemy komputerowe;
  • diagnostyka i bezpieczeństwo sieci teleinformatycznych;
  • komputerowe systemy automatyki i robotyki;
  • teoria sterowania i teoria systemów;
  • modele i metody projektowania systemów kryptograficznych;
  • badania operacyjne;
  • metody i narzędzia analizy, projektowania i diagnozowania systemów mikroprocesorowych
  • obliczenia kwantowe;
  • obliczenia równoległe i rozproszone;
  • modelowanie numeryczne.

Wyniki badań uzyskane w wymienionych obszarach znajdują zastosowanie przede wszystkim w pracach badawczo-wdrożeniowych realizowanych przez wydział na rzecz obronności i bezpieczeństwa państwa. W wydziale działa akredytowane Laboratorium Badawcze Kryptologii, specjalizujące się w opracowywaniu i analizie algorytmów oraz systemów kryptograficznych. Wydział prowadzi także cykl szkoleń objętych programem Cisco Networking Academy.

www.wcy.wat.edu.pl

tel. 261 83 94 59

HISTORIA

Historia Wydziału Elektroniki sięga roku 1951, kiedy rozpoczęła swoją działalność Wojskowa Akademia Techniczna. W tamtym czasie w skład nowoutworzonej Uczelni wchodziło pięć fakultetów. Jednym z nich był Fakultet Łączności, którego zadaniem było kształcenie studentów w zakresie szeroko rozumianej elektrotechniki, łączności i radiotechniki. W skład Fakultetu Łączności wchodziła m. in. Katedra Radiotechniki Specjalnej, zajmująca się głównie techniką radiolokacyjną. W 1955 roku została ona przekształcona w samodzielny Fakultet Radiolokacji. W tym okresie kończący studia uzyskiwali tytuły inżyniera w specjalnościach: łączność radiowa, łączność przewodowa i radiotechnika specjalna. W roku 1957 w ramach łączenia zespołów dydaktycznych i naukowych pokrewnych specjalności połączono oba te fakultety. Powstała w ten sposób jednostka organizacyjna, która otrzymała pierwotnie nazwę Fakultetu Radiolokacji i Łączności, a od roku 1959 – Wydziału Elektroradiotechnicznego.

W początkowym okresie istnienia WAT główny wysiłek kadry dydaktycznej ukierunkowany był na tworzenie bazy laboratoryjnej i sprzętowej, doskonalenie programów studiów i organizacji procesu dydaktycznego oraz podnoszenie kwalifikacji nauczycieli akademickich. Od 1957 roku rozpoczęto realizację pięcioletnich studiów magisterskich i czteroletnich studiów inżynierskich.

Na przełomie lat pięćdziesiątych i sześćdziesiątych w związku z rozwojem i modernizacją Wojska Polskiego i coraz powszechniejszym wprowadzaniem na uzbrojenie urządzeń i systemów elektronicznych Wydział stworzył silną bazę szkoleniową. Kształcił wtedy inżynierów i magistrów inżynierów w takich specjalnościach jak: łączność radiowa, łączność przewodowa, organizacja łączności (potem systemy łączności), radiotechniczne urządzenia artylerii plot, radiotechniczne urządzenia lotnicze oraz morskie, lotnicze urządzenia radionawigacyjne, radiolokacyjne urządzenia wojsk radiotechnicznych, eksploatacja rakiet plot, kierowanie rakietami plot, osprzęt samolotów, eksploatacja rakiet operacyjno-taktycznych, eksploatacja rakiet lotniczych, maszyny matematyczne, cybernetyka wojskowa.

W roku 1969 Wydział przyjął istniejącą do dziś nazwę Wydziału Elektroniki. Wydział, jako jeden z pierwszych w Akademii, przyjął strukturę instytutową (od 1968 roku). W roku 1976 rozpoczęto realizację jednolitych studiów magisterskich. W latach osiemdziesiątych wprowadzono studia magisterskie dla absolwentów Wyższych Szkół Oficerskich. Od roku 1994 powrócono do realizacji czteroletnich studiów inżynierskich i pięcioletnich studiów magisterskich. Było to związane z reorganizacją szkolnictwa wojskowego. Wydział przejął wtedy zadania rozwiązywanej Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Łączności i Wyższej Oficerskiej Szkoły Radiotechnicznej.

W związku z kolejnym etapem restrukturyzacji Sił Zbrojnych RP oraz modernizacji szkolnictwa wojskowego z dniem 1 stycznia 2003 r. Wydział utracił charakter wojskowy i przyjął zasady funkcjonowania podobne do obowiązujących w wydziałach krajowych politechnik cywilnych. Wydział posiada akredytację PKA i KAUT oraz uprawnienia do doktoryzacji i habilitacji w dwóch dyscyplinach: Elektronika i Telekomunikacja.

STRUKTURA WYDZIAŁU:

  • INSTYTUT SYSTEMÓW ELEKTRONICZNYCH
  • INSTYTUT RADIOELEKTRONIKI
  • INSTYTUT TELEKOMUNIKACJI
  • AKREDYTOWANE LABORATORIUM KOMPATYBILNOŚCI ELEKTROMAGNETYCZNEJ

OFERTA NAUKOWO-BADAWCZA WYDZIAŁU OBEJMUJE PRACE W OBSZARACH:

  • technika radarowa, cyfrowe przetwarzanie oraz synteza i kompresja złożonych sygnałów radarowych;
  • radary z syntetyzowaną aperturą (SAR) oraz radary do penetracji gruntu;
  • zautomatyzowane systemy zarządzania informacją radioelektroniczną;
  • systemy rozpoznania radiowego i walki elektronicznej;
  • nowoczesne algorytmy przetwarzania sygnałów w radiokomunikacji oraz cyfrowe przetwarzanie sygnałów w systemach telekomunikacyjnych i walce elektronicznej;
  • systemy łączności radiowej nowej generacji;
  • systemy antenowe i propagacja fal, anteny mikropaskowe dla telefonii komórkowej oraz kompatybilność elektromagnetyczna systemów;
  • wykorzystanie satelitarnych systemów nawigacji GNSS w systemach wojskowych i cywilnych;
  • interoperacyjność urządzeń i systemów łączności oraz inżynieria i bezpieczeństwo systemów telekomunikacyjnych i informatycznych;
  • termografia mikrofalowa dla celów medycznych i militarnych;
  • metody i urządzenia do pomiarów przedziałów czasowych z rozdzielczością pikosekundową,
  • uniwersalne demodulatory cyfrowe;
  • wyposażenie i metody wspierające medyczne procesy diagnostyki i rehabilitacji;
  • systemy i przetworniki pomiarowe;
  • diagnostyka materiałów i przyrządów półprzewodnikowych;
  • monitorowanie zagrożeń hydrologicznych;
  • układy lokalnego zasilania elektrycznego;
  • elektroniczne systemy ochrony osób i mienia oraz multibiometryczne metody uwierzytelniania osób.

W Wydziale Elektroniki funkcjonuje Laboratorium Kompatybilności Elektromagnetycznej, spełniające wymagania normy PN-EN ISO/IEC 17025 i posiadające akredytację Polskiego Centrum Akredytacji (AB 693) w dziedzinie badań EMC i techniki antenowej oraz Wojskowego Centrum Normalizacji Jakości i Kodyfikacji w dziedzinie obronności i bezpieczeństwa państwa. Laboratorium to wyposażone jest w komorę bezodbiciową oraz urządzenia pomiarowe działające w paśmie częstotliwości od 10 kHz do 20 GHz.

www.wel.wat.edu.pl

tel. 261 83 90 50

HISTORIA

Wydział Inżynierii Lądowej i Geodezji powstał 1 września 2006 na mocy uchwały Senatu Wojskowej Akademii Technicznej Nr 63/II/2006 z dnia 18 maja 2006 roku w wyniku przekształcenia Wydziału Inżynierii, Chemii i Fizyki Technicznej. Nowy Wydział jest historycznym spadkobiercą: Fakultetu Wojsk Inżynieryjnych (1951), Wydziału Inżynieryjno-Saperskiego Fakultetu Wojsk Pancernych, Samochodowych i Inżynieryjnych (1958), Wydziału Inżynierii Wojskowej i Geodezji (1962), Wydziału Inżynierii Lądowej i Geodezji (1979).

Fakultet Wojsk Inżynieryjnych powstał w 1951 roku. Powołano go na zapotrzebowanie wojsk inżynieryjnych i służby komunikacji wojskowej. Mieli być na nim szkoleni specjaliści inżynierowie - dowódcy, inżynierowie - saperzy oraz inżynierowie - eksploatatorzy sprzętu i techniki wojskowej. W następnych latach Siły Zbrojne zwiększyły zadania i rozszerzyły zakres potrzeb. Zaczęto prowadzić szkolenie specjalistów dla wojsk lotniczych oraz służby inżynieryjno - budowlanej i topograficznej WP.

Szkolenie prowadzono na kilku specjalnościach: inżynieria wojskowa (czyli saperzy), instalacje budowlane, elektroenergetyka wojskowa. Pierwsze lata pracy Fakultetu były trudno. Na kadrę spadł obowiązek przygotowania od podstaw całego procesu szkolenia oraz bazy szkoleniowej i laboratoryjnej. Dbano również o podnoszenie kwalifikacji kadry dydaktycznej i inżynieryjno - technicznej.

W 1958 roku Fakultet Wojsk Inżynieryjnych przekształcono w Wydział Inżynieryjno-Saperski Fakultetu Wojsk Pancernych, Samochodowych i Inżynieryjnych. Okres ten charakteryzował się dynamicznym rozwojem dydaktyki, uruchamianiem bazy laboratoryjnej, kształtowaniem nowych specjalności, tworzeniem zespołów naukowo - badawczych i dydaktycznych.

Następnie, w roku 1962 powstaje Wydział Inżynierii Wojskowej i Geodezji, który w roku 1979 przekształca się w Wydział Inżynierii Lądowej i Geodezji. Utworzona struktura sprzyjała tworzeniu się zespołów naukowych podejmujących w szerszym zakresie prowadzenie prac naukowo-badawczych zarówno teoretycznych jak i praktycznych, użytecznych dla wojsk. Wzrósł poziom kształcenia i prestiż wydziału. Jego struktura zmieniła się. W grudniu 1994 roku w wyniku połączenia wydziałów: Inżynierii Lądowej i Geodezji oraz Chemii i Fizyki Technicznej powstał Wydział Inżynierii, Chemii i Fizyki Technicznej.

Wydział Inżynierii, Chemii i Fizyki Technicznej kształcił, w ramach studiów stacjonarnych i niestacjonarnych, studentów na kierunkach: budownictwo, geodezja i kartografia, chemia, inżynieria materiałowa oraz fizyka techniczna.

Z dniem 1 września 2006 roku po kolejnej restrukturyzacji wydział przyjął nazwę Wydziału Inżynierii Lądowej i Geodezji.

STRUKTURA WYDZIAŁU:

  • INSTYTUT INŻYNIERII LĄDOWEJ
  • INSTYTUT GEODEZJI

OFERTA NAUKOWO-BADAWCZA WYDZIAŁU OBEJMUJE PRACE W OBSZARACH:

Budownictwo:

  • budownictwo obronne i ochronne;
  • badania materiałów, elementów konstrukcyjnych i konstrukcji budowlanych;
  • wybuchowe wyburzanie obiektów budowlanych;
  • składane konstrukcje mostowe;
  • nawierzchnie drogowe i lotniskowe;
  • technologia budowy, odbudowy i remontów obiektów budowlanych.

Geodezja i kartografia:

  • geodezyjne pomiary podstawowe;
  • systemy informacji geograficznej i infrastruktury geoinfromacyjne;
  • fotogrametria i teledetekcja;
  • geodezja inżynieryjna;
  • geodezja satelitarna;
  • rozpoznanie obrazowe;
  • meteorologia

 

Oferta badań i współpracy naukowej obejmuje prace badawcze w obszarach:

Budownictwo:

  • schrony wojskowe, schrony i ukrycia dla potrzeb ochrony ludności i obrony cywilnej kraju;
  • badania doświadczalne i numeryczne modelowanie mechanizmu zniszczenia materiałów, elementów konstrukcyjnych i konstrukcji budowlanych pod obciążeniem wybuchowym;
  • nowe systemy przegród i obiektów budowlanych o dużej zdolności do pochłaniania energii uderzenia i wybuchu;
  • badania doświadczalne i numeryczne modelowanie wzmacniania gruntów pod obciążeniem wybuchowym;
  • modelowanie dynamicznej interakcji obiektu budowlanego z gruntem;
  • optymalizacja izolacji termicznej i badania energooszczędności budynków;
  • konstrukcje składane mostowe oraz nawierzchni drogowych i lotniskowych;
  • identyfikacja zagrożeń funkcjonowania i ocena procesu eksploatacji infrastruktury transportowej;
  • systemy eksperckie oceny trwałości obiektów budowlanych;
  • badanie odporności infrastruktury budowlanej i transportowej w sytuacjach kryzysowych;
  • badanie rozwiązań konstrukcyjnych i technologiczno-materiałowych do szybkiej budowy, odbudowy i remontów obiektów budowlanych i budowli specjalnych w sytuacjach kryzysowych.

Geodezja i kartografia:

  • badanie przemieszczeń i odkształceń;
  • projektowanie osnów geodezyjnych i fotogrametrycznych;
  • udział w realizacji międzynarodowego Traktatu „Open Skies”
  • opracowania fotogrametryczne z niskiego pułapu;
  • projektowanie i wdrażanie systemów informacji przestrzennej dla potrzeb kompleksowego zarządzania w jednostkach administracji państwowej, w tym systemów do zarządzania nieruchomościami;
  • analizy terenu z wykorzystaniem zobrazowań lotniczych i satelitarnych oraz NMT;
  • systemy rozpoznania optoelektronicznego;
  • inwentaryzacja architektoniczna metodami fotogrametrii naziemnej bliskiego zasięgu;
  • fotogrametryczne opracowania zobrazowań lotniczych i satelitarnych;
  • wykorzystanie naziemnego skaningu laserowego do opracowań fotogrametrycznych;
  • teledetekcyjne metody badania środowiska naturalnego, w tym propagacji zanieczyszczeń;
  • opracowania obserwacji satelitarnych GNSS;
  • monitorowanie pracy stacji referencyjnych GPS i analizy zakłóceń w systemach nawigacyjnych;
  • stacje referencyjne GNSS;
  • aplikacje systemu ASG-EUPOS;
  • aplikacje modelu mezoskalowego COAMPS i WRF;
  • geodezyjne wykorzystanie pomiarów SLR i VLBI;
  • chronometraż i dystrybucja czasu w systemach pomiarowych;
  • numeryczne modelowanie i prognozowanie pogody oraz modelowanie zjawisk pogodowych ze szczególnym uwzględnieniem niebezpiecznych zjawisk pogodowych;
  • teledetekcyjne badanie atmosfery do realizacji zabezpieczenia meteorologicznego;
  • badanie właściwości i parametryzacji numerycznych mezoskalowych modeli prognoz pogody;
  • metody diagnozowania i prognozowania warunków występowania niebezpiecznych zjawisk atmosferycznych.

www.wig.wat.edu.pl

tel. 261 83 90 76

HISTORIA

Wydział Logistyki jest kontynuatorem tradycji i dorobku Instytutu Systemów Zabezpieczenia Technicznego Wojsk, powołanego 15 grudnia 1974 roku. Instytut przejął rolę koordynatora szkolenia taktyczno-technicznego w WAT oraz organizatora i głównego realizatora kształcenia podyplomowego i szkolenia kursowego kierowniczej kadry technicznej Sił Zbrojnych WP.

Oprócz zadań dydaktycznych Instytut zajmował się tworzeniem metodologii badań systemów zabezpieczenia technicznego oraz rozwiązywaniem problemów praktycznych zgłaszanych przez wojska. Główny wysiłek naukowy został skoncentrowany na zagadnieniach kierowania służbami technicznymi na szczeblach taktycznych.

Restrukturyzacja sił zbrojnych – postawiła przed Instytutem zadania w dziedzinie gruntownej przebudowy programów nauczania i przekształcenia dotychczasowego bloku przedmiotów taktyczno-technicznych w obszar kształcenia taktyczno-logistycznego. W praktyce zaowocowało to zaproponowaniem i realizacją nowych kierunków działalności naukowo-badawczej oraz rozszerzenie dotychczasowych form kształcenia w postaci kursów i studiów podyplomowych.

Powyższe zadania spowodowały konieczność przekształcenia w 1993 roku Instytutu Systemów Zabezpieczenia Technicznego Wojsk w Instytut Logistyki. Kolejne istotne zmiany w funkcjonowaniu Instytutu miały miejsce w 1998 roku. Instytut Logistyki WAT we współpracy z Biurem Wojskowej Służby Normalizacyjnej (BWSN) rozpoczął realizację studiów podyplomowych i kursów specjalistycznych z zakresu normalizacji, systemów zapewnienia jakości i kodyfikacji, co spowodowało istotne rozszerzenie jego obszaru działalności dydaktycznej.

Ogółem w latach 1975 – 2002 w Instytucie przeprowadzono 140 studiów i kursów podyplomowych, w których uczestniczyło ponad 2200 słuchaczy. Kolejne zmiany przyniósł rok 2003. Z dniem 1 stycznia 2003 nastąpiła zmiana w podporządkowaniu Instytutu. Dotychczasowy Instytut Logistyki został przemianowany na Instytut Automatyzacji Systemów Dowodzenia i Logistyki i stał się jednym z trzech instytutów nowo utworzonego Wydziału Techniki Wojskowej. W roku 2004 zaszły kolejne zmiany w strukturze organizacyjnej, polegają cena przekształceniu w Instytut Logistyki Systemów Dowodzenia i Wsparcia.

W grudniu 2006 Instytut został merytorycznie podporządkowany Wydziałowi Mechanicznemu i funkcjonował jako Katedra Logistyki. Od 1 września 2012 roku na bazie Katedry Logistyki utworzono Instytut Logistyki Wydziału Mechanicznego, którego dyrektorem został mianowany dr hab. inż. Marian Brzeziński, profesor WAT. Z dniem 1 września 2014 roku Instytut Logistyki został przekształcony w Wydział Logistyki. Pierwszym dziekanem nowo powstałego wydziału został dr hab. Julian Maj, profesor WAT.

STRUKTURA WYDZIAŁU:

  • INSTYTUT LOGISTYKI
  • INSTYTUT SYSTEMÓW BEZPIECZEŃSTWA I OBRONNOŚCI
  • CENTRUM CERTYFIKACJI JAKOŚCI

OFERTA NAUKOWO-BADAWCZA WYDZIAŁU OBEJMUJE PRACE W OBSZARACH:

Logistyki wojskowej:

  • modelowanie wojskowych systemów logistycznych SZ RP;
  • prace analityczne dotyczące cyklu życia wyrobu/systemu;
  • opracowywanie założeń koncepcyjnych, analiz i ekspertyz w zakresie systemu pozyskiwania sprzętu wojskowego;
  • opiniowanie projektów dokumentów dotyczących wsparcia przez państwo gospodarza oraz współpracy cywilno-wojskowej;
  • sprawozdawczość logistyczna w układzie narodowym i sojuszniczym (NATO LogRep).

Logistyki przedsiębiorstw:

  • projektowanie procesów logistycznych;
  • harmonogramowanie dostaw w przedsiębiorstwie;
  • projektowanie i ocena efektywności systemów logistycznych;
  • projektowanie i wyposażenie obiektów logistycznych;
  • modelowanie systemów i procesów logistycznych;
  • konfigurowanie sieci logistycznych.

Bezpieczeństwa i obronności państwa:

  • funkcjonowanie i koordynacja systemu obronnego państwa w czasie pokoju, kryzysu i wojny;
  • doskonalenie systemów zarządzania obronnością państwa;
  • polityka zagraniczna i strategia bezpieczeństwa narodowego;
  • funkcjonowanie, wyszkolenie i zaawansowanie technologiczne sił zbrojnych;
  • wewnętrzne i zewnętrzne zagrożenia militarne państwa;
  • funkcjonowanie państwa w sojuszach polityczno-militarnych;
  • rozwój potencjału gospodarczego i przemysłu obronnego;
  • gospodarka narodowa w czasie kryzysu i wojny;
  • zarządzanie w sytuacjach kryzysowych i ochrona infrastruktury krytycznej;
  • logistyka kryzysowa;
  • ochrona cyberprzestrzeni w obronności;
  • ekologia społeczna w sytuacjach kryzysu i wojny;
  • współpraca cywilno-wojskowa;
  • instytucje obrony i ochrony państwa;
  • podmioty wspomagające system obronny państwa.

Oferta Centrum Certyfikacji Jakości:

  • certyfikacja na zgodność z dokumentami standaryzacyjnymi NATO, w tym AQAP w ramach zadań zlecanych przez MON;
  • certyfikacja systemów: zarządzania jakością (QMS), zarządzania środowiskiem (EMS), zarządzania bezpieczeństwem informacji (ISMS), zarządzania bezpieczeństwem i higieną pracy (BHP) i (OHSAS), zarządzania bezpieczeństwem żywności (FSMS); zarządzania ciągłością działania (BCMS); zarządzania energią (SZE), zapobiegania ryzykom korupcyjnym (SZRK);
  • certyfikacja wewnętrznego systemu kontroli (WSK);
  • certyfikacja systemu zarządzania jakością wg schematu QSCS (IACS);
  • weryfikacja EMAS;
  • szkolenia w powyższym zakresie.

www.wlo.wat.edu.pl

tel. 261 83 79 18

HISTORIA

Wydział Mechaniczny powstał na przełomie 1959/1960 roku w rezultacie połączenia między innymi: Fakultetu Wojsk Pancernych i Samochodowych, Fakultetu Wojsk Lotniczych oraz Katedry Maszyn Inżynieryjnych, wydzielonej z Fakultetu Wojsk Inżynieryjnych. Osiągnięty w fakultetach stopień rozwoju kadry naukowo-dydaktycznej oraz zbudowana baza laboratoryjna umożliwiły powołanie Wydziału Mechanicznego, który w korzystny sposób objął organizacyjnie całokształt działalności i specjalności mechanicznych. W początkowym okresie struktura organizacyjna Wydziału Mechanicznego składała się z piętnastu Katedr.

W latach 1967/68 istniały już dwa instytuty: Instytut Pojazdów Mechanicznych i Maszyn Roboczych oraz Instytut Techniki Lotniczej. W 1971 roku powstał Instytut Eksploatacji Pojazdów Mechanicznych, a w 1974 Instytut Maszyn Roboczych. W 1990 roku Instytut Techniki Lotniczej został przeniesiony do nowo tworzonego Wydziału Uzbrojenia i Lotnictwa, obecnie Mechatroniki i Lotnictwa. W 1998 roku dokonano w całej uczelni aktualizacji planów studiów i programów nauczania, której celem było dostosowanie tych programów kształcenia do wymogów MEN i FEANI oraz do nowych potrzeb wojska, wynikających między innymi z planów wstąpienia Polski do NATO.

Działalność naukowo-badawcza zaczęła się równolegle z powstaniem fakultetów i komórek dydaktyczno-naukowych. Prace naukowe w okresie do 1959 roku miały charakter rozpoznawczy, służący organizacji zespołów i stanowisk badawczych, niezbędnych dla rozwoju kadry dydaktyczno-naukowej. Utworzenie Wydziału Mechanicznego oraz dobre przygotowanie kadry dydaktycznej do pracy naukowej, umożliwiło w latach 60-tych nawiązanie współpracy z przemysłem motoryzacyjnym i maszyn budowlanych oraz przemysłem lotniczym, co zaowocowało rozbudową bazy badawczej. Zbudowano aerodynamiczny tunel naddźwiękowy i laboratorium osprzętu lotniczego, hamownie zespołów maszyn roboczych, komorę termoklimatyczną i niskich temperatur. W końcu lat 60-tych i na początku 70-tych katedry, a później instytuty ukierunkowały swoją podstawową działalność naukowo-badawczą i specjalizowały się w podjętej tematyce przez wiele następnych lat.

Lata 2000 -2013 obfitują we współpracy z zagranicznymi ośrodkami naukowymi (np. z University of Sheffield, z University of Vaterloo), gdzie kadra Wydziału odbywa staże naukowe i praktyki.

STRUKTURA WYDZIAŁU:

OFERTA NAUKOWO-BADAWCZA WYDZIAŁU OBEJMUJE PRACE W OBSZARACH:

  • projektowanie i testowanie platform bezzałogowych i robotów ze szczególnym uwzględnieniem systemów teleoperacji i zdalnego sterowania oraz mobilności, manipulatorów i osprzętów roboczych;
  • projektowanie i testowanie maszyn i pojazdów wysokiej oraz ekstremalnej mobilności;
  • projektowanie systemów napędu i sterowania w technologii CAN-bus;
  • modelowanie, projektowanie, modernizacja oraz badania maszyn roboczych (inżynieryjnych) ze szczególnym uwzględnieniem hydrostatycznych i hydrokinetycznych układów napędowych, ich automatytacjii sterowania oraz pracy w skrajnych warunkach klimatycznych;
  • badania tribologiczne wytrzymałości zmęczeniowej nowych materiałów konstrukcyjnych ze szczególnym uwzględnieniem zjawisk w nich zachodzących oraz laserowych metod obróbki warstwy wierzchniej;
  • badania zjawisk dynamicznych w warunkach impulsowego obciążenia wysokoenergetycznego zaawansowanych materiałów konstrukcyjnych;
  • badania, modernizacja i doskonalenie konstrukcji wozów bojowych i środków transportu kołowego oraz urządzeń do magazynowania, transportowania i dystrybucji produktów naftowych i paliw alternatywnych, rozwoju systemów ich eksploatacji i napraw, z uwzględnieniem potrzeb ekologii;
  • badania pojazdów w ujemnej temperaturze, badania silników o spalaniu wewnętrznym i hybrydowych układów napędowych, zastosowanie ogniw paliwowych, jak również systemów sterowania nimi;
  • projektowanie, badania eksperymentalne i modelowanie numeryczne konstrukcji ochronnych przed pociskami kinetycznymi i kumulacyjnymi, osłon i pakietów energochłonnych obciążonych falą uderzeniową wybuchu min AT i urządzeń IED, broni strzeleckiej oraz kamizelek ochronnych;
  • prace koncepcyjne, projektowanie, badania eksperymentalne, modelowanie numeryczne i symulacje złożonych konstrukcji inżynierskich i pojazdów;
  • zaawansowane badania numeryczne i eksperymentalne, statyczne i dynamiczne, w tym testy zderzeniowe, technologie łączenia elementów, energochłonność materiałów i struktur;
  • prace badawczo - rozwojowe w zakresie nowych technologii energetycznych (wydobycie gazu łupkowego, odmetanowanie złóż węglowych, pozyskiwanie energii geotermalnej oraz geoplutonicznej);
  • badania właściwości mechanicznych i modelowanie numeryczne zaawansowanych materiałów;
  • inżynieria biomedyczna i parabiomedyczna.

W Wydziale Mechanicznym funkcjonuje akredytowane przez Polskie Centrum Akredytacji laboratorium badawcze nr AB 733, które prowadzi badania klimatyczne, silników spalinowych, pojazdów mechanicznych i płynów eksploatacyjnych.

www.wme.wat.edu.pl
tel. 261 83 91 40

HISTORIA

Powstanie Wydziału związane było z modernizacją Sił Zbrojnych, w szczególności z wprowadzeniem pod koniec lat pięćdziesiątych techniki rakietowej. Działalność naukowo-badawcza i dydaktyczna rozpoczęła się w 1961 r. jako Oddziału Uzbrojenia Rakietowego WAT, przekształconego w 1968r. w Wydział Elektromechaniczny Uzbrojenia Rakietowego. Po przejęciu kształcenia w zakresie uzbrojenia klasycznego w 1971 r. zatwierdzono nową nazwę - Wydział Elektromechaniczny. Z dniem 15 listopada 1994 r. Wydział Elektromechaniczny przekształcono w Wydział Uzbrojenia i Lotnictwa. Tworząc Wydział Uzbrojenia i Lotnictwa, mieszaną strukturę instytutowo-katedralną zastąpiono strukturą instytutową.
W wyniku restrukturyzacji WAT z początkiem 2003 roku Wydział zmienił swoją etatową strukturę na cywilną i przybrał nazwę Wydział Mechatroniki. W roku 2012 Wydział przybrał swoją obecną nazwę Wydział Mechatroniki i Lotnictwa.

Wydział oferuje interdyscyplinarne wykształcenie techniczne z naciskiem na umiejętności absolwentów w zakresie wszechstronnego wykorzystania metod komputerowych w działalności inżynierskiej. Wydział posiada wysoko kwalifikowaną kadrę naukową. Zatrudnia między innymi12 profesorów, 14 doktorów habilitowanych oraz 51 doktorów nauk technicznych. Rada Wydziału posiada uprawnienia do nadawania stopni naukowych doktora i doktora habilitowanego w dziedzinie nauk technicznych w zakresie dyscypliny mechanika oraz wnioskowania o nadanie tytułu profesora.
Zakres badań naukowych wydziału ukierunkowany jest głównie na potrzeby obronności i obejmuje problemy, które są obiektem zainteresowania zarówno Sił Zbrojnych RP, jak i terenowych organów samorządowych oraz podmiotów gospodarczych.

Pracownicy Wydziału i studenci zajmują się badaniami w zakresie mechaniki, elektroniki oraz budowy i eksploatacji maszyn, a także wykonują szereg prac naukowo - badawczych i usługowych na potrzeby wojska i przemysłu obronnego - współpracując z wieloma cywilnymi i wojskowymi uczelniami i instytutami naukowo - badawczymi. Pracownicy naukowi wydziału prowadzący te badania to jednocześnie nauczyciele akademiccy prowadzący przedmioty w ramach trzech kierunków studiów: mechatroniki, lotnictwa i kosmonautyki oraz inżynierii bezpieczeństwa. Wydział dysponuje dobrze wyposażonymi salami wykładowymi, nowoczesnymi laboratoriami, pracowniami dydaktycznymi i naukowymi wyposażonymi w unikalną aparaturę i urządzenia badawcze. Na dorobek Wydziału składa się wiele osiągnięć naukowych w postaci wdrożeń nowych kierunków, metod, technologii, patentów i zgłoszeń mających zastosowanie w przemyśle cywilnym i wojsku. Działalność naukowa pracowników Wydziału jest prezentowana w formie publikacji naukowych i na konferencjach. W każdym roku wydawanych jest średnio 160 publikacji, w tym: oryginalnych ok. 80, monografii 1-2, przeglądowych 30 i około 50 referatów (wygłoszonych) publikowanych w materiałach konferencyjnych.

STRUKTURA WYDZIAŁU:

OFERTA NAUKOWO-BADAWCZA WYDZIAŁU OBEJMUJE PRACE W OBSZARACH:

  • robotyka, mechanika, automatyka, teoria sterowania, technika mikroprocesorowa;
  • analiza, programowanie i konstrukcja urządzeń mechatronicznych na potrzeby zastosowań militarnych i przemysłowych;
  • teoria naprowadzania rakiet przeciwlotniczych;
  • radiolokacyjne i telewizyjne układy określania współrzędnych celów i rakiet;
  • cyfrowa filtracja sygnałów;
  • systemy przetwarzania i sterowania w czasie rzeczywistym;
  • projektowanie urządzeń mikrofalowych i procesorów sygnałowych;
  • kompleksowe badania doświadczalne właściwości energetyczno-balistycznych stałych materiałów miotających i paliw rakietowych;
  • badania i modelowanie zjawisk balistyki wewnętrznej, przejściowej, zewnętrznej i końcowej;
  • badania numeryczne propagacji i oddziaływania uderzeniowej fali podmuchu;
  • projektowanie nowych systemów uzbrojenia klasycznego (strzeleckiego i artyleryjskiego) oraz nowych wzorów amunicji, uwzględniających wymagania współczesnego pola walki i ochrony środowiska;
  • badania właściwości taktyczno-technicznych i eksploatacyjnych broni i amunicji;
  • technologie wytwórcze elementów produkowanych metodą metalurgii proszków;
  • analiza zjawisk zachodzących w materiałach poddawanych odkształceniom udarowym;
  • badanie trwałości elementów uzbrojenia, prognozowanie stanu oraz zarządzanie procesem eksploatacji urządzeń i systemów technicznych;
  • termodynamika techniczna, metrologia cieplna;
  • badania właściwości termofizycznych materiałów;
  • modelowanie matematyczne zjawisk wymiany ciepła i masy;
  • inżynieria materiałowa w zakresie właściwości termofizycznych materiałów;
  • komputerowe wspomaganie procesu pomiarów;
  • zagadnienia odwrotne dotyczące estymacji parametrów termofizycznych ciał stałych;
  • aerodynamika obiektów naziemnych i obiektów latających;
  • dynamika ruchu obiektów latających;
  • badania wpływu oblodzenia na charakterystyki aerodynamiczne i bezpieczeństwo lotów statków powietrznych;
  • projektowanie statków powietrznych;
  • zintegrowane modelowanie strukturalne i aerodynamiczne aerosprężystych układów nośnych;
  • ocena wytrzymałości, trwałości i bezpieczeństwa pracy uszkodzonych elementów konstrukcyjnych;
  • badania procesów eksploatacji systemów technicznych w aspekcie ich niezawodności, efektywności i bezpieczeństwa;
  • modelowanie dynamiki wydzielenia energii i przepływu niejednorodnych fizycznie ośrodków wysokoenergetycznych w zakresie prognozowania zagrożeń bezpieczeństwa.

www.wml.wat.edu.pl

tel. 261 83 76 01

HISTORIA

Wydział Nowych Technologii i Chemii wywodzi się z jednego z czterech wydziałów utworzonych w 1959 roku, mianowicie z Wydziału Chemii Wojskowej. Tworzyły go trzy katedry ogólnoakademickie: Fizyki Ogólnej, Matematyki Wyższej i Chemii Podstawowej oraz nowo powołanej – Katedry Obrony Przeciwatomowej z wyłączonego z Katedry Materiałów Wybuchowych i Obrony Przeciwchemicznej byłego Fakultetu Artyleryjsko-Technicznego.

Utworzenie, z inicjatywy gen. prof. Sylwestra Kaliskiego, nowego kierunku studiów – fizyki technicznej (1962 r.), spowodowało zmianę nazwy na Wydział Chemii i Fizyki Technicznej. Do Wydziału włączono nowo utworzone katedry: Technicznych Zastosowań Fizyki, Elektroniki Ciała Stałego, Podstaw Mechaniki i Fizyki Technicznej. W 1973 roku utworzono etatowe instytuty. Wraz z rozwojem kadry oraz zmianą zadań dydaktycznych i naukowych organizowano wydziałowe struktury mieszane – instytutowo-katedralne. Taki system obowiązuje do dzisiaj.

W 1970 roku powołano Zakład Meteorologii, w którym kształcono specjalistów na kierunku meteorologia wojskowa. W 1983 roku kształcenie meteorologów przeniesiono do Wydziału Inżynierii Lądowej i Geodezji.

W 1994 roku, w ramach reorganizacji połączono Wydziały Chemii i Fizyki Technicznej oraz Inżynierii Lądowej i Geodezji i utworzono Wydział Inżynierii, Chemii i Fizyki Technicznej. Katedrę Matematyki włączono do Wydziału Cybernetyki, a Zakład Materiałów Wybuchowych – do Wydziału Uzbrojenia i Lotnictwa.

W latach 1959–1980 na wojskowym kierunku chemicznym kształcono specjalistów w zakresie: obrona przed bronią masowego rażenia, ochrona wojsk przed skażeniami, sprzęt wojsk chemicznych, materiały wybuchowe. W następnych latach kształcenie zawężono do dwóch specjalności: ochrona przed skażeniami oraz technologia materiałów wybuchowych (łącznie z paliwami rakietowymi). Na kierunku fizyka techniczna tworzono specjalności w zależności od zapotrzebowania na absolwentów, których przygotowywano według indywidualnego toku studiów. Były to: fizyka i elektronika ciała stałego, fizyka metali, fizyka wybuchu, fizyka jądrowa i elektronika kwantowa, fizyka plazmowa, fizyka promieniowania elektromagnetycznego oraz fizyka i technologia ciała stałego.

W latach 1994–2006 kształcono studentów na kierunkach: chemia, budownictwo, geodezja i kartografia oraz fizyka techniczna. W ciągu pięćdziesięciu lat istnienia Wydziału wykształcenie zdobywali chemicy w specjalnościach przydatnych w wojsku i unikalnych w skali kraju. Z dniem 1 września 2006 roku wydział otrzymał nazwę Wydziału Nowych Technologii i Chemii.

STRUKTURA WYDZIAŁU:

  • INSTYTUT CHEMII
  • INSTYTUT FIZYKI TECHNICZNEJ
  • KATEDRA ZAAWANSOWANYCH MATERIAŁÓW I TECHNOLOGII.

OFERTA NAUKOWO-BADAWCZA WYDZIAŁU OBEJMUJE PRACE W OBSZARACH:

Nowoczesne materiały fotoniczne:

  • materiały ciekłokrystaliczne – projektowanie, synteza, oczyszczanie, badanie podstawowych właściwości;
  • kryształy nieorganiczne, szkła i kompozyty – projektowanie, synteza, badanie podstawowych właściwości;
  • złożone struktury półprzewodnikowe – fotodiody oraz niechłodzone i wielospektralne detektory promieniowania elektromagnetycznego;
  • fotoniczne struktury światłowodowe – zastosowania nietelekomunikacyjne, sensory.

Materiały niebezpieczne i ochrona przed nimi:

  • nowe materiały wybuchowe – technologia, analiza, badania właściwości, modelowanie;
  • instrumentalne techniki wykrywania i analizy materiałów niebezpiecznych, w tym przemysłowych i bojowych środków trujących;
  • nanoporowate sorbenty węglowe i krzemionkowe - synteza i badanie właściwości adsorpcyjnych;

Materiały konstrukcyjne i wielofunkcyjne:

  • badania proszków i spieków metali oraz ultrananoziarnistych stopów metalicznych;
  • badania procesów odkształcania stopów;
  • technologia intermetalicznych materiałów gradientowych na elementy lekkich osłon balistycznych;
  • otrzymywanie i badanie właściwości nanomateriałów do przechowywania wodoru.

www.wtc.wat.edu.pl

tel. 261 83 94 50

HISTORIA 

Instytutu Optoelektroniki Wojskowej Akademii Technicznej w obecnym kształcie utworzono 19.10.1994 r. po połączeniu Instytutu Elektroniki Kwantowej (IEK) i Instytutu Optoelektroniki (IO). Przeprowadzane zmiany organizacyjne nie przeszkodziły w kontynuacji prac realizowanych przez zespoły badawcze w poprzednich strukturach organizacyjnych. Dzięki temu tematyka prowadzonych prac w IOE stała się stosunkowo szeroka i objęła fizykę i optykę laserów, optoelektronikę, detekcję promieniowania elektromagnetycznego (UV, VIS, IR), oddziaływanie promieniowania z materią oraz numeryczne modelowanie oddziaływań wysokoenergetycznych. Kontynuowane są prace badawczo-wdrożeniowe na rzecz wojska, budowane są kolejne urządzenia dla potrzeb medycyny oraz dopracowywane metody terapii.

Powstanie IOE sprawiło, że badania w zakresie techniki laserowej zostały zgrupowane w jednym instytucie, który przez to stał się największym polskim ośrodkiem badawczym w zakresie optoelektroniki. Bazując na podstawowej tematyce badawczej związanej z laserowymi źródłami promieniowania, detekcją promieniowania i jego oddziaływaniem z materią, IOE realizuje projekty w ramach UE, EDA i NATO. Rozwinęła się współpraca międzynarodowa, przy jednoczesnej kontynuacji wspólnych przedsięwzięć w ramach wieloletniej, wypróbowanej współpracy z zakładami wyspecjalizowanymi w produkcji zbrojeniowej, pokrewnymi instytutami badawczymi oraz największymi warszawskimi uczelniami.

Instytut Optoelektroniki WAT jest spadkobiercą i kontynuatorem dorobku naukowego Instytutu Elektroniki Kwantowej (IEK), Instytutu Optoelektroniki Wydziału Elektroniki (IO WEL), oraz części Instytutu Fizyki Plazmy i Laserowej Mikrosyntezy (IFPiLM).

Instytut Optoelektroniki (IOE) prowadzi prace o charakterze badawczym i stosowanym w zakresie fizyki laserów, fotoniki, optyki, spektroskopii, nanotechnologii, termowizji, detekcji sygnałów oraz oddziaływania promieniowania laserowego z materią. Realizowane programy badawcze oraz opracowywane i wdrażane urządzenia związane są z potrzebami wojska, gospodarki narodowej, medycyny, ochrony środowiska oraz metrologii. Działalność Instytutu obejmuje zarówno badania podstawowe jak i stosowane kończące się opracowaniem prototypów.

Instytut jako podstawowa jednostka organizacyjna Akademii prowadzi działalność edukacyjną w zakresie optoelektroniki, obejmującą wykłady i zajęcia praktyczne dla studentów i doktorantów. Od roku akademickiego 2009/2010 Instytut samodzielnie prowadzi studia II-go stopnia o specjalności systemy optoelektroniczne i lasery.

STRUKTURA INSTYTUTU:

  • ZAKŁAD TECHNIKI LASEROWEJ
  • ZAKŁAD TECHNOLOGII OPTOELEKTRONICZNYCH
  • ZAKŁAD SYSTEMÓW OPTOELEKTRONICZNYCH
  • ZAKŁAD TECHNIKI PODCZERWIENI I TERMOWIZJI
  • CENTRUM INŻYNIERII BIOMEDYCZNEJ
  • AKREDYTOWANE LABORATORIUM BADAWCZE

OFERTA NAUKOWO-BADAWCZA INSTYTUTU OBEJMUJE PRACE W OBSZARACH:

  • techniki i technologii laserowej, w szczególności nowych ośrodków laserowych, laserów pompowanych diodami półprzewodnikowymi, przestrajalnych laserów na ciele stałym, laserów gazowych;
  • techniki termowizyjnej obejmującej: teletermodetekcję, aplikacje wojskowe urządzeń termowizyjnych, metrologię elementów i urządzeń podczerwieni;
  • optoelektronicznych systemów sterowania obiektami, w tym systemów kierowania ogniem, pokładowych systemów analizy danych, głowic śledzących;
  • trenażerów, dalmierzy, oświetlaczy i symulatorów laserowych;
  • detekcji materiałów wybuchowych oraz skażeń chemicznych i biologicznych;
  • wykrywania, rozpoznania, identyfikacji i śledzenia celów;
  • metrologii optoelektronicznej;
  • oddziaływania promieniowania laserowego z materią;
  • techniki THz;
  • nanotechnologii;
  • plazmoniki;
  • techniki światłowodowej;
  • technologii elementów i zespołów optycznych i optoelektronicznych;

W Instytucie Optoelektroniki działa akredytowane przez Polskie Centrum Akredytacji laboratorium badawcze w zakresie optoelektroniki.

www.ioe.wat.edu.pl

tel. 261 83 94 30